I OZ 792/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1164/07 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej przez J. R. decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007r., sygn. akt I SA/Wa 1164/07, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez J. R. decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...], wydanej w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w gminie G., obręb G., stanowiącej działkę nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej [...] wraz z przebudową urządzeń infrastruktury oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji w trybie powołanego przepisu jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na skarżącym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący nie przedstawił argumentów świadczących o wystąpieniu w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie ewentualnego wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnosząc się do powoływanych we wniosku okoliczności dotyczących negatywnego oddziaływania na stan techniczny budynku skarżącego oraz braku możliwości wykonywania dotychczasowej działalności gospodarczej, (spowodowanej brakiem realnego dostępu nieruchomości skarżącego do drogi publicznej i zmianami w organizacji ruchu) stwierdził, iż nie dotyczą one decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości przeznaczonej na pasy drogowe. Decyzja ta uprawnia bowiem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jedynie do żądania wydania nieruchomości i opróżnienia znajdujących się na niej lokali i pomieszczeń, faktycznego jej objęcia w posiadanie i dysponowania nią na cele budowlane - zgodnie z treścią art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003r. Nr 80 poz. 721 ze zm.). Reasumując powyższe ustalenia Sąd wskazał, iż przedmiot wniosku J. R. dotyczy decyzji, która ma wyjątkowy charakter, albowiem pozwala na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo nie zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. W takiej sytuacji udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej, niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy uchwalaniu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za nieuzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości przedmiotowe postanowienie. Zarzucił mu obrazę art. 63 § 3 P.p.s.a. polegającą na uznaniu, iż nie jest zasadne wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] pomimo istnienia ku temu przesłanek wynikających z powoływanego przepisu. Wskazał na niebezpieczeństwo pogłębiania się szkody już wyrządzonej dotychczasowymi działaniami, związanymi z procesem realizacji inwestycji, jaką jest rozbudowanie drogi krajowej nr [...], jak również na wywołanie nieodwracalnych skutków w prawie chronionej sferze własności skarżącego poprzez faktyczne pozbawienie własności, z uwagi na wątpliwy, pod względem legalności, proces realizacji przedmiotowej inwestycji. Pełnomocnik strony skarżącej w uzasadnieniu podniósł m.in., iż w przedmiotowej sprawie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym bardziej, że doszło już do szkody wyrządzonej w wyniku dotychczasowych działań Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad podejmowanych na podstawie zaskarżonej decyzji. Nadto strona skarżąca w uzasadnieniu swojego zażalenia powołała się na orzeczenie techniczne z dnia [...] Ośrodka Badawczo - Rozwojowego "[...]" z którego to wynika, iż dotychczas wyrządzona szkoda jest wynikiem oddziaływania silnych drgań i wibracji powstających w procesie budowy inwestycji. Strona skarżąca dodatkowo wskazała, iż jej wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jest zasadny z uwagi na nieodwracalne skutki jakie może wywołać w sferze prawa własności skarżącego oraz w związku z uprawnieniem jakie daje Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad tj. faktycznego pozbawienia własności skarżącego. Dla wykazania wadliwości oraz wskazania istotnych mankamentów przygotowania rzeczonej inwestycji strona skarżąca dołączyła odpis decyzji z dnia [...] wydanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą uchylono decyzję Wojewody M. z dnia [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w W. pozwolenia na budowę [...]. Podnosząc m.in. powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie w całości zaskarżonej decyzji w związku z wyrządzoną dotychczas szkodą na nieruchomości skarżącego oraz niebezpieczeństwem dalszego jej pogłębienia i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ewentualnie o uznanie niniejszego zażalenia na podstawie art. 195 P.p.s.a. za oczywiście uzasadnione, uchylenie postanowienia w całości i rozpoznanie sprawy na nowo. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przytoczonego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Zatem wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności, zależy od oceny sądu, czy w konkretnym przypadku istnieją przesłanki, uzasadniające takie rozstrzygnięcie. W przedmiotowej sprawie, samo twierdzenie strony skarżącej, że występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie daje podstawy do ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 P.p.s.a.. Powoływane okoliczności dotyczące negatywnego oddziaływania działalności budowlanej inwestora na stan techniczny budynku oraz orzeczenie techniczne z dnia [...] Ośrodka Badawczo - Rozwojowego "[...]" (które to orzeczenie było dołączone już na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nie mogą stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie mogłyby mieć znaczenie jako argument przemawiający za wstrzymaniem wykonania pozwoleń budowlanych, na podstawie których realizowana jest inwestycja drogowa. Wobec powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zarzuty zawarte w zażaleniu dotyczą okoliczności faktycznych, nie będących bezpośrednio skutkiem zaskarżonej decyzji, a tylko w takim wypadku można by mówić o zależności decyzji i niebezpieczeństwie wyrządzenia szkody. Zauważyć przy tym należy, iż z uwagi na szczególny charakter art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003r. Nr 80 poz. 721), wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niweczyłoby cel, jaki miał ustawodawca uchwalając wyżej powoływaną ustawę. Nadmienić jedynie należy, iż dołączona do zażalenia decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydana po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Wojewody M. z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w W. pozwolenia na budowę "Rozbudowę drogi krajowej nr [...] [...]", uchylająca tę decyzję w całości i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji - w niniejszym postępowaniu nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...], gdyż nie pozostaje w związku z zaskarżoną decyzją. Dodatkowo przy tym wskazać należy, iż argumentacja dotycząca wadliwości decyzji nie może mieć wpływu na ocenę wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. zażalenie oddalił.