II OZ 987/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Lu 7/20 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Lu 7/20 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 2020 r. wzywające do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M.B. (skarżący) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z 24 lutego 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Na to zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2020, sygn. akt II OZ 359/20 zostało oddalone. Następnie zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2020 r. Przewodniczący Wydziału II nakazał ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone 15 lipca 2020 r., zaś 7 lipca 2020 r. uiszczono wpis od skargi. Skarżący [...] lipca 2020 r. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 25 czerwca 2020 r., domagając się jego uchylenia wobec uiszczenia wpisu od skargi przed doręczeniem pisma procesowego informującego o przedmiotowym zarządzeniu. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie Sądu do wyjaśnienia, czy skarżący, w związku z uiszczeniem wpisu od skargi w terminie, podtrzymuje wniesione zażalenie, pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r. oświadczył, że "podtrzymuje zażalenie, o ile istnieje możliwość prawna uwzględnienia go w trybie autokontroli". Sąd wskazał, iż wniesione zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż dotyczy ponownego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na skutek zarządzenia już prawomocnego. Wyjaśnił, że zarządzenie z dnia 25 czerwca 2020 r. nie stanowiło ponownego zarządzenia zobowiązującego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż takowe zarządzenie zostało już w sprawie podjęte. Miało ono charakter wyłącznie zarządzenia "technicznego", podjętego w następstwie oddalenia zażalenia na zarządzenie z dnia 24 lutego 2020 r. Podkreślił, iż istotą tego zarządzenia było wezwanie skarżącego do wykonania wcześniejszego, prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2020 r. Wezwanie to miało charakter czynności materialno-technicznej i zastało podjęte na podstawie zarządzenia, które nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Dodatkowo Sąd wyjaśnił, że niedopuszczalność zażalenia z dnia 18 lipca 2020 r. oznacza, że zażalenie to nie wszczęło skutecznie postepowania zażaleniowego i już z tego powodu nie mogło być przedmiotem autokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 p.p.s.a. oraz że uiszczenie przez skarżącego 7 lipca 2020 r. należnego wpisu od skargi, otwiera drogę do nadania sprawie dalszego biegu celem jej merytorycznego rozpoznania. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i w zażaleniu wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, iż "Nie wystarczy napisać przed grupą wyrazów uzasadnienie", żeby wyrazy stały się uzasadnieniem w rozumieniu p.p.s.a., a tym bardziej by były przekonujące". W jego ocenie, przy zastosowaniu prawidłowej subsumpcji art. 227 § 1 p.p.s.a, na sporne zarządzenie przysługuje zażalenie. Wskazał, iż "nie ma miejsca na tworzenie jakiejś nieprzewidzianej tym przepisem kategorii zarządzeń Przewodniczącego w przedmiocie kosztów, ale niezaskarżalnych", których ustawa nie rozróżnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zgodnie zaś z treścią art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W tych okolicznościach przyjąć należy, że na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, bowiem takiej możliwości nie przewidziano w przepisach ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 170 p.p.s.a. prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Tym samym zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W przedmiotowej sprawie natomiast zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2020 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne wobec oddalenia zażalenia na te zarządzenie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2020, sygn. akt II OZ 359/20. W tych okolicznościach przyjąć należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 25 czerwca 2020 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 24 lutego 2020 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. m.in. postanowienia NSA z dnia: 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, 17 października 2012 r., syn. akt I OZ 785/12). Podkreślenia wymaga, że błędne są założenia skarżącego, iż zarządzenie z 25 czerwca 2020 r. stanowi zarządzenie w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Tym samym zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.