II SAB/Ke 49/08

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 11 grudnia 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków G. P. i R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. i R. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: I. ustanowić dla G. P. i R. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. zwolnić skarżących od kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE G. P. i R. P. złożyli w dniu 9 grudnia 2008 r. urzędowe formularze PPF, w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się z dwóch rent w wysokości [...] zł i [...]zł, co łącznie daje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżący nie wykazali innego majątku poza murowanym domem wielkości 110 m kw i nieruchomością o powierzchni 1567 m kw. Wnioskodawczyni wydaje na zakup lekarstw około 150 zł , a jej mąż 200-250 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawców, przede wszystkim niski dochód, posiadanie jedynie majątku nieruchomego i duże wydatki na zakup lekarstw, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.