II SA/Kr 1264/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S., R. S. i S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 1999 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi S. S. UZASADNIENIE Sygn. akt II SA/Kr708 UZASADNIENIE W dniu 24 lutego 1999 r. skarżący S. i J. S. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 1999 r. Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...].11.1998 r. Po wniesieniu skargi, a w przed jej rozpoznaniem zmarł J. S. i następcami prawnymi po zmarłym są: S. S., R. S. i S. S. Pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r. S. S. cofnęła wniesioną w swoim imieniu skargę. Sąd zwrócił się do pozostałych skarżących o podjęcie stanowiska co do podtrzymania skargi, ale ani S. S. ani R. S. nie udzielili odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 24 lutego 1999 r. skarżący S. i J. S. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 1999 r. Pismami z dnia 21 sierpnia 2008 r. oraz z dnia 11 października 2008 r. tylko S. S. cofnęła skargę. Pozostali następcy prawni skarżącego J. S. skargi nie cofnęli. Tym samym skutek związany z cofnięciem skargi, a polegający na umorzeniu postępowania sądowego może dotyczyć tylko S. S. Pozostali bowiem skarżący, mimo stosowanego zawiadomienia Sądu, skargi nie cofnęli a więc chcą, aby sprawa była rozpatrywana merytorycznie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy postanowienia zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie jest obarczone żadną z wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a., ani też nie spowoduje utrzymania w mocy postanowienia powodującego obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi przez S. S. jest wobec tej osoby wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe ale tylko wobec S. S., co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wobec tej tylko osoby. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Jednocześnie informuje się że skarżący mogą na każdym etapie cofnąć wniesioną skargę. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.