I SAB/Wa 71/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. M. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić na rzecz skarżącej F. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE W dniu 2 kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga F. M. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 kwietnia 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] stwierdzającą, że orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] stycznia 1952 r. nr [...] w części dotyczące wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] objętej [...] kat. [...] składającej się z parcel budowlanych l.kat. [...] i [...] zostało wydane z naruszeniem prawa. Zarządzeniem Sądu z dnia 20 czerwca 2007 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji, czy w związku z wydaniem przez Ministra Budownictwa decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] podtrzymuje przedmiotową skargę (k-[...]). Wezwanie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 czerwca 2007 r. (dowód doręczenia k-[...]), zaś w piśmie datowanym 2 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę na bezczynność Ministra Budownictwa, z uwagi na ustanie bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym, a w związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji.