II OZ 270/22

SENTENCJA Dnia 18 maja 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 118/22 o odrzuceniu skargi R. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 28 lutego 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 118/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę R. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Z akt sprawy wynika, że R. A. (dalej jako: "skarżący") 11 stycznia 2022 r. wniósł do WSA w Warszawie skargę na ww. decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2021 r., podczas gdy termin 30-dniowy do wniesienia skargi, na decyzję uznaną, na podstawie art. 44 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm., K.p.a.), za doręczoną skarżącemu 31 sierpnia 2021 r., rozpoczął bieg 1 września 2021 r. i upłynął z dniem 30 września 2021 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa). Sąd pierwszej instancji z uwagi na powyższe w postanowieniu z 28 lutego 2022 r. stwierdził, że skoro skarga została wniesiona dopiero 11 stycznia 2022 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia i jako taka podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 Ppsa. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi złożył R. A., zaskarżając to orzeczenie w całości. Skarżący wnosi o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, 2) ewentualnie przekazanie niniejszej skargi organowi I instancji do ponownego rozpoznania, 3) na podstawie art. 61 § 3 Ppsa o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wobec stwierdzenia, że nie przysługuje odwołującemu się żadna forma ochrony międzynarodowej. Skarżący nie zgadza się z argumentacją organu w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 Ppsa. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa podlega odrzuceniu. Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17). Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2022 r. została doręczona stronie w trybie awizo ze skutkiem doręczenia w dniu 31 sierpnia 2021 r. (tryb zastępczy - art. 44 K.p.a.) Zatem skarga złożona w dniu 11 stycznia 2022 r. została złożona z naruszeniem terminu, który upłynął z dniem 30 września 2021 r. Skarżący w zażaleniu nie przytoczył żadnej argumentacji odnoszącej się do kwestii związanej z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 zw. art. 197 § 1 i 2 Ppsa oddalił zażalenie.