II SA/Ol 971/13
Administrative courts2013-12-23
Case number
II SA/Ol 971/13
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Judgment date
2013-12-23
Type
Postanowienie WSA w Olsztynie
Judges
Ewa OsipukKatarzyna MatczakAdam Matuszak
Ruling
Zawieszono postępowanie sądowe
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
UZASADNIENIE
J. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza "[...]" z dnia "[...]", odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na ojca R. J.
Podstawą odmowy było uznanie, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek z art. 16a ust. 1-8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.), który dla uzyskania zasiłku wymaga rezygnacji z zatrudnienia.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wcześniej opiekowała się niepełnosprawnym ojcem i w związku z tym otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją Burmistrza "[...]" z dnia ‘[...]", bezterminowo. Powyższe świadczenie skarżąca otrzymywała do dnia 30 czerwca 2013 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a po jej znowelizowaniu ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z2012 r., poz. 1548) – na podstawie art. 11 ust. 1 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, z dnia 12 grudnia 2013 r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przedstawiającego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła też sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przepisu art. 17 ust. 1b oraz przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej wyżej wymienioną ustawą nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r.
W ocenie Sądu, kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi J. R.
Przyjmując więc, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.