II FZ 984/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 września 2012 r. , sygn. akt I SA/Bk 50/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 września 2012 r. o sygn. akt I SA/Bk 50/12, mocą którego odrzucono zażalenie E. D. od postanowienia tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2012 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270, cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Dodatkowo, w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 p.p.s.a). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez inną niż jedna z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarżący, pomimo skierowanego do niego wraz z odpisem postanowienia z dnia 22 sierpnia 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pouczenia co do terminu i sposobu złożenia zażalenia na to postanowienie - sam sporządził i wniósł zażalenie. Zdaniem Sądu I instancji zażalenie to podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż zostało sporządzone osobiście przez stronę skarżącą, nie będącą jednym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. Postanowienie to doręczono skarżącemu 24 września 2012 r. Pismem z dnia 28 września 2012 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 1 października 2012 r. E. D. wniósł zażalenie na to postanowienie wskazując, iż zostało ono sporządzone i podpisane własnoręcznie z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Został także poinformowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 21 września 2012 r., że wystąpiono do Krajowej Izby Doradców Podatkowych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Pismem z dnia 30 października 2012 r. Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego do wykonywania prawa pomocy na podstawie postanowienia z dnia 10 września 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a poprzez odesłanie do art. 175 § 3 p.p.s.a., ewentualnie także przez doradcę podatkowego. Wnoszący zażalenie naruszenia powołanego powyżej przepisu zdaje się upatrywać w tej okoliczności, że postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. przyznano mu prawo pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Jednakże wymaga podkreślenia, iż żaden z przepisów procedury sądowoadministracyjnej nie przewiduje wstrzymania biegu terminów ustawowych dotyczących składania zażaleń z uwagi na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym także po jego pozytywnym rozpatrzeniu, do czasu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Nie przewidziano także zawieszenia biegu terminu do wniesienia jakiegokolwiek zażalenia na okres pomiędzy ustanowieniem pełnomocnika z urzędu dla strony na mocy postanowienia wydanego przez Sąd, a jego faktycznym wyznaczeniem przez odpowiedni organ samorządu odpowiedniej korporacji zawodowej. W realiach rozpatrywanej sprawy godzi się jedynie zauważyć, że skarżący w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy zarówno w formie zwykłego pisma ( z dnia 16 marca 2012 r.), jak i na urzędowym formularzu ( z dnia 26 marca 2012 r.) nie domagał się ustanowienia fachowego pełnomocnika. Tym samym jego zażalenie nie może zostać uwzględnione. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.