I SA/Gl 726/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 27 kwietnia 2022 r. nr 2401-IOD-1.4102.19.2022.4/MK2 UNP: 2401-22-098487 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą J. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. w kwocie 3.840 zł. Na powyższą decyzję J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL, podpisanie skargi i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 28 lipca 2022 r. W dniu 1 sierpnia 2022 r. (data nadania) skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Do chwili obecnej pozostałe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Zarządzeniem z dnia 30 września 2022 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej wszystkie braki formalne nie zostały uzupełnione. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy. W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 ppsa pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skarżący wprawdzie uzupełnił brak formalny skargi w zakresie jej podpisania, nie uzupełnił natomiast pozostałych braków formalnych skargi, tj. nie podał numeru PESEL oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, a wyznaczony wezwaniem termin upłynął bezskutecznie w dniu 4 sierpnia 2022 r. Zatem, skoro wszystkie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.