I SA/Wa 1141/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] oraz decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. UZASADNIENIE W złożonej do Sądu skardze K. S. zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] wydanej w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, jak i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] oraz decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r., nr [...]. Powyższy wniosek strona uzasadniła tym, że ponosi oczywistą szkodę materialną bardzo dużej wartości z tytułu faktycznego odebrania jej przedmiotowych nieruchomości bez zapłaty kwoty stanowiącej jej równowartość w pieniądzu. K. S. podkreśliła, że Wojewoda ustawowo zobligowany do wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego ogranicza się jedynie do wydawania licznych decyzji o niezwłocznym zajęciu jej nieruchomości natomiast nie prowadzi postępowania wywłaszczeniowego jak również nie dąży do ustalenia i zapłaty odszkodowania. Jej zdaniem oznacza to, że może ją czekać wieloletni okres oczekiwania na wydanie decyzji o odszkodowaniu, bądź wieloletni i kosztowny proces o odszkodowanie przed sądem powszechnym. Ponadto strona wskazała, że przedstawiony przez nią stan rzeczy (w tym realizacja planowanej inwestycji) może spowodować trudne do odwrócenia skutki, gdyż wnioskodawczyni jest również właścicielką innej nieruchomości potrzebnej temu samemu inwestorowi do rozbudowy tej samej inwestycji, nieruchomość ta jest zabudowana domem mieszkalnym zamieszkiwanym przez trzy rodziny, w tym inwalidę pierwszej grupy wzrokowej i małżeństwo z dwojgiem małych dzieci. Również co do tej nieruchomości - jak to określiła strona - dokładnie w taki sam sposób prowadzony jest proceder jej przejęcia przez inwestora, ale w tym przypadku decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości może spowodować wyrzucenie mieszkańców z domu położonego we wsi [...] na bruk, jego wyburzenie i wybudowanie drogi bez zagwarantowania lokali zamiennych dla eksmitowanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając zasadność złożonego przez skarżącą wniosku zauważyć należy, że z uwagi na szczególny charakter rozwiązań przyjętych w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003 r., nr 80, poz. 721 ze zm.), wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w oparciu o art. 17 tej ustawy nastąpić może jedynie wyjątkowo. Ponadto nie bez znaczenia pozostaje fakt, że zarówno w/w akt prawny jak i stanowiący materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonych decyzji oraz decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] art. 17 ww. ustawy pozwalają na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo nie zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. Zatem dla uznania spełnienia przesłanek z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. wystarczające jest tylko ustalenie, że zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe, natomiast nie podlega ocenie prawidłowość wszczęcia i prowadzenia tegoż postępowania, a więc również zgłoszony przez stronę zarzut opieszałości organu, który to postępowanie prowadzi. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że opisane przez wnioskodawczynię okoliczności stanowią ryzyko związane z powstaniem inwestycji, która z założenia ma charakter priorytetowy dla Państwa. Dlatego ustawodawca, chcąc zrekompensować dotychczasowym właścicielom nieruchomości szkody majątkowe związane z czynnościami podejmowanymi w ramach uprawnienia wynikającego z udzielonego zezwolenia na niezwłoczne jej zajęcie, przewidział wyrównanie takiej szkody majątkowej poprzez stosowne odszkodowanie. Tak więc za odebranie K. S. nieruchomości przysługiwać będzie rekompensata. Skoro zatem zachodził brak okoliczności faktycznych, które miałyby uzasadniać występowanie w tejże sprawie przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.