II OZ 384/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Po 382/20 o odrzuceniu zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r. sygn. akt II SA/Po 382/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. K. od wyroku z 25 lutego 2021r. sygn. akt II SA/Po 382/20 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Po 382/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Postanowieniem z dnia 16 września 2021 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną J. K., ponieważ została sporządzona i podpisana przez samą skarżącą. Sąd podkreślił, że w aktach znajduje się opinia radcy prawnego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Na postanowienie z dnia 16 września 2021 r. J. K. złożyła zażalenie, które sporządziła i podpisała również osobiście. W zażaleniu ponownie zakwestionowała wyrok Sądu z dnia 25 lutego 2021 r. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jak wskazał Sąd, w rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o wprowadzonym przez ustawodawcę przymusie adwokacko - radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządziła (i podpisała) zażalenia osobiście, nie posiadając przy tym uprawnień, o których mowa w art. 194 § 4 oraz art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Sąd dodał, że w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka "przymusu adwokacko - radcowskiego" nie traktuje się jako ograniczenia prawa do sądu naruszającego art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, tym bardziej, że występuje on także jako standard w innych państwach europejskich. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2021 r. skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a.: zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko - radcowski). Skarżąca otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo tego wniosła samodzielnie sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej - a więc z uchybieniem ww. przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. Niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym niedopuszczalność środka prawnego. Jednocześnie z akt sprawy niniejszej nie wynika, aby skarżącej przysługiwało uprawnienie do samodzielnego sporządzenia tego zażalenia, czyli że należy ona do jednej z osób wymienionych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 listopada 2021 r. odrzucił zażalenie J. K. jako nie spełniające wymogów formalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.