II SA/Rz 827/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE J. H. wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł. od wniesionej przez siebie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] zwrócił się o zwolnienie od niego z uwagi na pobyt w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje. Nie posiada też żadnych środków na swoim koncie, nie ma również nikogo, kto mógłby go za niego opłacić. W złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF zwrócił się o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych. Wg zawartego w nim oświadczenia nie posiada żadnego majątku. Wskazał także na dwie córki (12 i 15 lat) jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W wyniku rozpoznania złożonego wniosku stwierdzono jego zasadność, mającą potwierdzenie w przedstawionych przez skarżącego okolicznościach. Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków w przypadku osoby fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. O powyższym decydują przede wszystkim możliwości finansowe, których skarżący J. H. nie posiada z uwagi na osadzenie w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów. Wg złożonego oświadczenia nie posiada także żadnych wartościowych składników majątkowych czy zgromadzonych zasobów pieniężnych, z których mógłby pokryć związane ze sprawą koszty sądowe, w tym warunkujący merytoryczne rozpoznanie jego skargi wpis sądowy. Chociaż wpis ten nie jest wygórowany, to jednak w przypadku wnioskodawcy jego opłacenie należy uznać za praktycznie niemożliwe. Dotyczy to także pozostałych kosztów sądowych, na poczet których skarżący nie będzie w stanie wygospodarować żadnych środków finansowych. Jego aktualna sytuacja osobista powoduje, że nie może także liczyć na pomoc innych osób w opłaceniu tych kosztów; z pewnością nie należą do nich niepełnoletnie córki, wskazane jako jedyne osoby bliskie. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.