III SA/Lu 693/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. F. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., Nr [...] w przedmiocie przewinienia dyscyplinarnego - w zakresie wniosku U. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku, w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałby znaczenia dla strony skarżącej, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. Skarżący powinien zatem we wniosku przedstawić taką argumentację, która przekona, że konsekwencje wykonania zaskarżonego aktu mogą spowodować znaczną szkodę lub doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku lub niewykazanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi wystarczającą podstawę do negatywnego rozpoznania wniosku. W rozpoznawanej sprawie U. F. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie przewinienia dyscyplinarnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca wniosku w żaden sposób nie uzasadniła i w ogóle nie wykazała okoliczności wskazujących na spełnienie wyżej wymienionych przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że wykonanie orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wprawdzie wymierzenie kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe policjanta wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącej, niemniej jednak nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.