II SA/Go 796/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E.Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 71 ust. 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) oraz w związku z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zmianami) dalej zwanej "k.p.a.", stwierdził wykonanie przez "F" s. c. S.B., T.P., P.N. obowiązków nałożonych w decyzji nr [...] z dnia [...].07.2005 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] września 2005 r. zgłoszono wykonanie wszystkich nałożonych wymienioną decyzją czynności, co zostało potwierdzone w toku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] października 2005 r. Od powyższego orzeczenia PINB odwołanie wniosła, reprezentowana przez radcę prawnego D.P. – E.Ż. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, albo uchylenia tej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odmowę stwierdzenia wykonania obowiązków. Skarżąca w odwołaniu zarzuciła, iż: • zakres prac wykonanych przez firmę F s. c. przed zawiadomieniem organu, kwalifikował jako istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego (art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, albo zastosowanie sankcji z pkt 1), a nie jako czynności realizowane w ramach art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, • firma F s. c. nie zrealizowała obowiązku nałożonego w decyzji z dnia [...] lipca 2005 r., w terminie w niej wskazanym, a organ nie zbadał okoliczności zakończenia pracy, a jedynie poprzestał na przyjęciu zgłoszenia inwestora; • organ winien w ocenie odwołującej żądać od inwestora ostatecznej decyzji lokalizacyjnej z uwagi na odstępstwa istniejące na obiekcie. Ponadto skarżąca stwierdziła, iż prowadzony przez inwestora zakład nie jest zakładem poligraficznym tylko drukarnią, a tego rodzaju działalność jest niezgodna z przeznaczeniem obszaru, określonym w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, na którym jest wykonywana. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy orzeczenie PINB, podnosząc w treści uzasadnienia, że organ I instancji wydał decyzję w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, a wykonanie obowiązku nałożonego decyzją - organ stwierdza po upływie wskazanego w niej terminu lub na wniosek inwestora. Jednocześnie wskazano, że pozostałe podniesione przez skarżącą zarzuty dotyczące zgodności dokonanej zmiany sposobu użytkowania budynku warsztatowo – usługowego na zakład poligraficzny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w istocie odnoszą się do postępowania zakończonego prawomocną już decyzją z dnia [...].07.2005 r. i nie mogą być rozpatrzone. Z ustaleniami Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zgodziła się reprezentowana przez radcę prawnego D.P. – E.Ż. składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji oraz decyzji z dnia [...].07.2005 r. PINB, zasądzenia od organu administracji publicznej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżąca powołała się na argumenty tożsame z twierdzeniami zawartymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Jednocześnie podniosła, iż organy I jak i II instancji błędnie ustaliły w swoich decyzjach, iż na rozpatrywaną sprawę nie mają wpływu zarzuty podniesione w odwołaniu, a dotyczące prawidłowości w ustaleniu zakresu obowiązków nałożonych na "F" s. c. W ocenie skarżącej zakres prac wykonanych przez firmę "F" s.c. przed zawiadomieniem organu kwalifikował je jako istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego ( art. 51 ust. 1 pkt 3 ), a nie jako czynności realizowane w ramach art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, a tym samym poprzestanie na ustaleniu czy doszło do wykonania prac "zleconych" decyzją z dnia [...].07.2005 r. jest niewystarczające, bowiem wyznaczenie obowiązków poprzedzone było błędnymi ustaleniami faktycznymi. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zmianami ), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami). Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując oceny zasadności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności uznać należy, iż decyzja ta nie uchybia prawu, zaskarżonej decyzji nie można bowiem postawić zarzutu, iż została wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skargę należy uznać za niezasadną. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawą wyrokowania sądu administracyjnego, są akta sprawy. Problematyka prowadzenia robót budowlanych w sposób odbiegający od pozwolenia na budowę uregulowana jest w art. 50 i art. 51 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zmianami ). Treść decyzji z dnia 25.07.2005 r. wskazuje, że nałożone na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 5 i art. 71 ust. 3, art. 83 ust. 1 prawa budowlanego, przez PINB obowiązki dotyczyły samowolnej zmiany przez "F" s. c. sposobu użytkowania budynku warsztatowo – usługowego położonego na działce nr [...] na zakład poligraficzny. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "istotnego" odstąpienia od warunków pozwolenia, ale używając takiego sformułowania w art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy wskazał, iż w czasie realizacji inwestycji mogą nastąpić odstępstwa nie mające takiego charakteru, czyli nieistotne, z którymi prawo budowlane nie wiąże żadnych skutków. Ocenę w tym zakresie pozostawił organowi administracyjnemu, który stosując swobodne uznanie rozstrzyga o stopniu odstępstwa od pozwolenia na budowę. Zatem decyzja mająca swe oparcie w treści art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, nakazująca rozbiórkę czy też nakładająca obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem (51 ust. 1 pkt 2) ma charakter uznaniowy [vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2001 r., sygn. akt SA/Rz 261/2000, Palestra 2002/7-8 str. 207]. Podkreślić należy, że uznanie administracyjne może być tylko wówczas zakwestionowane przez sąd administracyjny, jeżeli jest dowolne, narusza przepisy postępowania administracyjnego traktujące o obowiązku dokładnego wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego w powiązaniu ze słusznym interesem strony [vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 1985 r. II SA 1346-1349/85, niepublikowany]. Jak wynika z akt administracyjnych w rozpoznawanej sprawie organ I instancji, po stwierdzeniu nieprawidłowości, w decyzji z dnia [...].07.2005 r. określił zakres prac niezbędnych do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z przepisami Przepisy techniczno-budowlane są przepisami w większości bezwzględnie obowiązującymi. Organ administracji budowlanej, w przypadku stwierdzenia ich naruszenia, nie ma innej możliwości niż wydanie decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. W tym celu wydana została, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2, decyzja z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...], którą organ wyznaczył inwestorowi termin na wykonanie wskazanych czynności w terminie do dnia [...].09.2005 r. Inwestor w wyznaczonym terminie zgłosił na piśmie wykonanie nałożonych czynności. Organ przyjął więc oświadczenie woli strony za dowód, którego treść została potwierdzona w protokole z przeprowadzonej przez organ kontroli w dniu [...] października 2005 r. Należy podkreślić, iż w myśl dyspozycji art. 51 ust. 3. prawa budowlanego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo, 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził wykonanie nałożonych czynności i dlatego też zgodnie z cytowanym powyżej art. 51 ust. 3 pkt 1 wydał decyzję z dnia [...] września 2006 r., która to wykonanie potwierdza. Wobec powyższego, jeśli zachodziły wątpliwości co do zakresu czynności nałożonych na inwestora decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. i strony nie zgadzały się z ustaleniami w zakresie stanu faktycznego, to w takim przypadku mogły wnieść odwołanie od tego rozstrzygnięcia. Decyzja ta jest prawomocna, a przedmiotem niniejszego rozpoznania nie jest tryb wznowienia postępowania w sprawie objętej tym rozstrzygnięciem. Przepisy ust. 3 cytowanego artykułu określają tok postępowania po sprawdzeniu wykonania nałożonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wydanie decyzji o stwierdzeniu wykonania obowiązku ( art. 51 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego ) kończy postępowanie organu nadzoru budowlanego w sprawie. W świetle cytowanych wyżej przepisów oraz na podstawie przedstawionych akt administracyjnych brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza obowiązujące przepisy prawa. Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, w oparciu o treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami ) oddalenie skargi. Michał Ruszyński Ireneusz Fornalik Aleksandra Wieczorek