II SA/Bk 675/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K., D.K., B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę B. D. UZASADNIENIE W związku ze złożoną do tutejszego sądu administracyjnego skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 12 października 2010 r. wezwał skarżącą B. D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zarządzenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 20 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 26). Wyznaczony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął 27 października 2010 r. W terminie tym skarżąca nie zadośćuczyniła powyższemu wezwaniu. Natomiast w piśmie z dnia 9 grudnia 2010 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę w przedmiotowej sprawie (k. 34). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. W myśl art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konkretnym przypadku skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła żądanego wpisu sądowego od skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej dotyczącego cofnięcia skargi wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Jednakże dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np.: nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). Wskazana wyżej sytuacja niewątpliwie zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem w zakreślonym terminie nie został uiszczony należny wpis sądowy. Uwzględniając, zatem wyżej zaprezentowane stanowisko zachodziły podstawy do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. Końcowo wskazać należy, iż B. D. na skutek niniejszego rozstrzygnięcia nie przestała być uczestnikiem postępowania, utraciła natomiast status strony skarżącej.