IV SA/Wr 258/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. Ż. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Zaskarżonym postanowieniem Okręgowy Inspektor Pracy we W. (dalej: organ) stwierdził, że odwołanie M. Ż. (dalej: strona, skarżąca) od decyzji nr 1, 2, 3 i 4 zawartych w nakazie z dnia 27 stycznia 2020 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Jako podstawę prawną postanowienia podał art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2019 r., poz. 1251 ze zm. - dalej: u.PIP) oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej: K.p.a.). Uzasadniał, że nakaz zawierający w/w decyzje doręczono stronie 3 lutego 2020 r., zaś odwołanie strona wniosła przesyłką listową nadaną 12 lutego 2020 r. Mając na względzie art. 34 ust. 5 u.PIP, określający 7-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji inspektora pracy i art. 57 § 1 K.p.a., normujący zasady obliczania terminów, organ uznał, że strona wniosła odwołanie 2 dni po ustawowym terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności. W świetle powyższego, działając na podstawie art. 134 K.p.a., organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze - skarżąc postanowienie w całości - strona zarzuciła naruszenie art. 34 ust. 5 u.PIP w zw. z art. 57 § 1 i art. 134 K.p.a. poprzez ich rażące naruszenie powodujące nieważność postanowienia. Wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Argumentowała, że - jak wynika to z prezentaty wpływu korespondencji z OIP we W., dotyczącej nakazu z 27 stycznia 2020 r. - ów nakaz został doręczony 4 lutego 2020 r., natomiast - co dowodzi potwierdzenie nadania kancelarii jej pełnomocnika - odwołanie od tego nakazu wysłano 11 lutego 2020 r. Stwierdziła, że odwołując się od nakazu zachowała 7-dniowy termin. Podsumowała, że formułowane przez organ podstawy wydania skarżonego postanowienia są chybione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się nieuzasadniona. W sprawie należało rozstrzygnąć, czy zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji zawartych w nakazie z dnia 27 stycznia 2020 r. znajduje uzasadnienie w stanie faktycznym sprawy i zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Stosownie do art. 34 ust. 5 u.PIP, od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Analiza akt rozpatrywanej sprawy pozwala przyjąć, że datowany na 27 stycznia 2020 r. nakaz zawierający decyzje organu strona otrzymała 3 lutego 2020 r., co wynika jednoznacznie z potwierdzenia odbioru pisma (patrz: akta administracyjne sprawy). Odbiór pisma w tym dniu strona (adresat pisma) pokwitowała własnoręcznym podpisem, czego wymagał art. 39 w zw. z art. 46 § 1 K.p.a. Nakaz zawierał pouczenie o prawie do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od daty jego otrzymania (art. 34 ust. 5 u.PIP). Ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania, liczonego zgodnie z art. 57 § 1 K.p.a., upłynął 10 lutego 2010 r. (w poniedziałek). Tymczasem strona wniosła - datowane na 10 lutego 2020 r. - odwołanie za pośrednictwem Poczty Polskiej dopiero 12 lutego 2020 r., co potwierdza pieczęć (datownik) widniejąca na kopercie nadania przesyłki (dodatkowo także dołączony przez organ do odpowiedzi na skargę wydruk śledzenia przesyłki o numerze nadawczym (00)559007734722483983 ze strony poczta-polska.pl, który to numer jest tożsamy z umieszczonym na w/w kopercie). Powyższe dowodzi, że strona wniosła odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu. Prawidłowo zatem organ odwoławczy wydał postanowienie, w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienie odwołania. Postanowienie to znajduje bowiem podstawę w art. 134 K.p.a. Wbrew zarzutom skargi, bez znaczenia dla sprawy - w kontekście przepisów Rozdziału 8 "Doręczenia" K.p.a. - pozostaje, że nakaz strona opatrzyła prezentatą potwierdzającą datę wpływu "4-02-2020". Na marginesie tylko Sąd zauważa, że nawet gdyby przyjąć, iż stronie doręczono nakaz 4 lutego 2020 r. to i tak należałoby - mając na uwadze datę jego nadaniu w dniu 12 lutego 2020 r. - stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, który upłynąłby wówczas 11 lutego 2020 r. Podobnie na wynik sprawy nie ma wpływu dołączone do skargi potwierdzenie nadania przesyłki kancelarii pełnomocnika strony skarżącej o numerze nadawczym (00)759007734366983638 (data nadania: 11 lutego 2020 r.). Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę w całości zgodnie z art. 151 p.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.