VII SA/Wa 2267/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2009r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Ł. O., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). UZASADNIENIE Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm., zwanej dalej K.p.a.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania, odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] udzielającej [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę etapu II A kompleksu budynków mieszkalnych z częścią usługową i infrastrukturą techniczną zlokalizowanego przy al. [...] / ul. [...] w [...], na terenie dz. nr ew. [...] (część), [...]i [...]z obrębu [...], obejmującego budynki jednorodzinne od nr [...] do [...], dla których projekt zagospodarowania terenu został zatwierdzony ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].01.2005 r. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono [...] S.A. pozwolenia na budowę etapu II A kompleksu budynków mieszkalnych z częścią usługową i infrastrukturą techniczną zlokalizowanego przy al. [...] / ul. [...] w [...] na terenie dz. nr ew. [...] (część) - po sprostowaniu błędu w decyzji postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...],[...]i [...] z obrębu [...], obejmującego budynki jednorodzinne od nr [...] do [...], dla których projekt zagospodarowania terenu został zatwierdzony ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...]. Postanowieniami z dnia [...] maja 2008 r. oraz [...] lipca 2008 r. Wojewoda [...] przekazał Prezydentowi [...] pisma J. M. z dnia 2.11.2007 r., 10.02.2008 r., 16.03.2008 r., 6.04.2008 r., 29.05.2008 r. i 7.07.2008 r. dotyczace m.in. cofnięcia pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] położonej pomiędzy ul. [...], al. [...],[...] i [...], w skład której wchodzi nieruchomość przy ul. [...], celem rozpatrzenia wg właściwości - jako wnioski o wznowienie postępowania, zakończonego ww. decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] z przyczyny określonej w 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania Prezydent [...]decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2008 r., nr [...], a następnie decyzją z dnia [...] marca 2009 r., znak [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 138 § 2 K.p.a. postanowił uchylić decyzję własną z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, w uzasadnieniu wskazując na konieczność wyjaśnienia rozbieżności w numerach działek - we wniosku o pozwolenie na budowę i w decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] z dnia sprostowano błąd w decyzji nr [...] dot. ww. rozbieżności. Organ pierwszej instancji wskazał, że sprostowanie błędu w decyzji o pozwoleniu na budowę pozostaje bez wpływu na wynik postępowania wznowieniowego. Podniósł, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy organ pierwszej instancji stwierdził, że kwestionowana decyzja z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] nie jest dotknięta wadą wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Zdaniem organu przesłanki, które były podstawą wznowienia postępowania nie zachodzą, ponieważ pozwolenie na budowę nie obejmuje nieruchomości przy ul. [...], a J. M. nie będącej właścicielem, użytkownikiem wieczystym ani zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu nie przysługiwał przymiot strony. W ocenie Prezydenta [...] brak jest zatem podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] na podstawie art. 145 § 1 K.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J. M., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] maja 2009 r., nr [...]. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie [...] S.A. pozwolenia na budowę etapu IIA kompleksu budynków mieszkalnych z częścią usługową i infrastrukturą techniczną zlokalizowanego przy Al. [...] / ul. [...] w [...] na terenie dz. nr ewid. [...],[...] i [...] z obrębu [...], obejmującego budynki jednorodzinne od nr [...] do [...], dla których projekt zagospodarowania terenu został zatwierdzony ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 10 września 2007 r. Po wznowieniu postępowania, na wniosek J. M., Prezydent [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej nr [...]. Od decyzji tej odwołanie złożyła J. M., wnosząc o jej uchylenie, gdyż w jej opinii "jest prawnym następcą po dawnych właścicielach działki nr [...]", sąsiadującej z działką nr ew. [...], a tym samym jest stroną postępowania w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę. Ponadto w jej opinii w dniu 30 września 2008 r. "uprawomocnił się wyrok w sprawie stwierdzenia nabycia nieruchomości przez zasiedzenie". Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] a następnie decyzją z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...], działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu braku wyjaśnienia rozbieżności w numerach działek we wniosku i decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzję tę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie inwestor - [...] S.A. Rozpatrując ponownie sprawę Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] sprostował błąd w decyzji nr [...] dot. rozbieżności nr działek (zamiast dz. nr ew. [...] powinno być [...]część), a następnie decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] ponownie odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. Od decyzji tej wniosła odwołanie do Wojewody [...] J. M.. Ustosunkowując się do zarzutów J. M., zawartych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że kwestionowana decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę kompleksu budynków jednorodzinnych z częścią usługową objętych etapem II A (budynki od [...] do [...]) nie uwzględnia nieruchomości położonej przy ul. [...], w stosunku do której toczy się postępowanie z wniosku J. M. o zasiedzenie tej nieruchomości bądź o jej zwrot. Organ stwierdził, że powyższe pozwolenie na budowę nie narusza więc interesów J. M.. Wydając ww. pozwolenie na budowę Prezydent [...] nie zatwierdził projektu budowlanego dla działki położonej na spornym terenie, tj. działce nr [...], położonej przy ul. [...]. W ten sposób Prezydent [...] zabezpieczył interesy J. M., na wypadek jeśli nieruchomość - dz. nr [...]zostanie jej zwrócona. Natomiast w obecnej sytuacji J. M. nie będąc właścicielem działki nr [...] nie jest stroną postępowania w sprawie. Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J. M.. Skarżąca podniosła, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. udzielająca [...] S.A. pozwolenia na budowę etapu IIA kompleksu budynków przy [...]/ul. [...] w [...] dotyczy terenu bezpośrednio graniczącego z działką nr [...], tj. tą częścią nieruchomości, co do której skarżąca jest następcą prawnym po dawnych właścicielach – J. i L. M.. Wskazała, że na dzień dzisiejszy nie może wylegitymować się tytułem prawnym do tej nieruchomości, bowiem nie zostało zakończone postępowanie o zasiedzenie nieruchomości. Jednocześnie podniosła, że została uznana za stronę postępowania w sprawie unieważnienia decyzji z dnia [...] marca 1993 r., nr [...] komunalizującej większy obszar, w skład którego wchodzi działka nr [...] oraz teren, na którym zlokalizowana jest sporna inwestycja. Podkreśliła, że inwestycja usytuowana jest od strony wschodniej działki nr [...], a pomimo to skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli w niej podniesione. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2009 r., którą organ ten – w postępowaniu wznowieniowym (toczącym się z wniosku J. M.) - odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2007 r., udzielającej [...] S.A. pozwolenia na budowę etapu IIA kompleksu budynków mieszkalnych z częścią usługową i infrastrukturą techniczną przy [...]/ul. [...] w [...]. Zauważyć trzeba, że ww. decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2009 r. została wydana po decyzji autokontrolnej Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., którą organ ten (w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) uchylił wcześniejsze decyzje wydane w ww. postępowaniu wznowieniowym, a mianowicie własną decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r. (odmawiającą uchylenia ww. pozwolenia na budowę) i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że na ww. decyzję autokontrolną wydaną w dniu [...] marca 2009 r. przez Wojewodę [...][...] S.A. złożył skargę do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 27 października 2009 r., sygn. VII SA/Wa 974/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez J. M. wyrok ten został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. II OSK 1208/10. Po ponownym rozpoznaniu skargi [...] S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 września 2011 r., sygn. VII SA/Wa 1470/11 uchylił decyzję Wojewody [...][...] marca 2009 r., uwzględniającą skargę J. M. na decyzję tegoż organu z dnia [...] stycznia 2009 r. Wskazać także należy, że skarga J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., którą złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 lutego 2009 r. postanowieniem tego Sądu z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1140/12 została odrzucona. Zauważyć trzeba, że powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2011 r., sygn. VII SA/Wa 1470/11, uchylający autokontrolną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., spowodował, że do obrotu prawnego "powróciły" uchylone przez ww. decyzję autokontrolną decyzje: decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., wydane w przedmiocie odmowy uchylenia pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 2007 r. Przedmiotowe decyzje są ostateczne oraz zostały wydane po rozpoznaniu wniosku J. M. o wznowienie – na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. - postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., udzielającą [...] S.A. pozwolenia na budowę etapu IIA kompleksu budynków mieszkalnych z częścią usługową i infrastrukturą techniczną przy [...]/ul. [...] w [...], tak jak i kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2009 r. i Wojewody [...] z [...] września 2009 r. W takiej sytuacji zachodzi zatem konieczność eliminacji z obrotu prawnego ww. decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2009 r. oraz Wojewody [...] z [...] września 2009 r. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Stosownie zaś do art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. stwierdzeniu nieważności podlega decyzja, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Z taką sytuacją mamy natomiast do czynienia w niniejszej sprawie. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. i decyzja Prezydenta [...] z [...] maja 2009 r. dotyczą bowiem sprawy, która była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. (utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie odmowy uchylenia pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 2007 r.), a która na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1470/11 wróciła do obrotu prawnego. Podkreślenia wymaga, że przedmiot spraw rozstrzyganych ww. decyzjami tych samych organów administracji publicznej jest tożsamy: tj. tożsama jest treść żądania strony, podstawa faktyczna i prawna decyzji. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta [...] z [...] maja 2009 r. dotknięte są wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., co skutkowało stwierdzeniem ich nieważności na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a (pkt I wyroku). Na mocy art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II wyroku. O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.)