I OZ 965/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" Sp. z o.o. z/s w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1635/07 o odmowie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie UZASADNIENIE W dniu 22 sierpnia 2007 r. "[...]" Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, w wysokości 69 495 zł. W dniu 12 października 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego wskazano na bardzo poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej dotkliwej szkody powołując się na wystosowane przez Zarząd Dróg Miejskich wezwanie do uregulowania wynikającej z decyzji należności pieniężnej. Postanowieniem z dnia 26 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podniósł Sąd, we wniosku "[...]" Sp. z o.o. nie przedstawiono żadnych okoliczności dotyczących jej sytuacji finansowej np. wysokości osiąganych dochodów potwierdzających fakt, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji byłoby wywołanie niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody. Sama bowiem wysokość kary pieniężnej, bez możliwości oceny skutków, jakie wywołała w stosunku do konkretnego podmiotu w świetle jego sytuacji majątkowej i skali uzyskiwanych dochodów, nie uprawdopodabnia niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody. Na powyższe postanowienie "[...]" Sp. z o.o. złożyła zażalenie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła Sądowi niedostateczne rozważenie sytuacji finansowej Spółki, w szczególności, tego że działa ze znaczną stratą, a wykonanie decyzji naraziłoby ją na niepowetowane szkody majątkowe, do zamknięcia działalności włącznie. W załączeniu przedłożono deklarację o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) tzw. CIT-2 za okres od 1.01.2007 do 31.10.2007 r. z którego wynika, że Spółka prowadzi działalność za znaczną stratą w wysokości [...] zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Z przedłożonej przez skarżącą Spółkę deklaracji o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) tzw. CIT-2 za okres od 1.01.2007 do 31.10.2007 r. wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą ze znaczną stratą w wysokości [...] zł. Co prawda powyższa okoliczność nie była ujawniona w postępowaniu przed Sądem I instancji ale powinna zostać uwzględniona przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, gdyż może mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Sąd I instancji powinien rozważyć zatem czy sytuacja finansowa Spółki przy uwzględnieniu okoliczności poniesienia w 2007 r. znacznej straty pozwala na wykonanie decyzji (uiszczenia należności pieniężnej) bez ryzyka narażania Spółki na skutki określone w art. 61 § 3 w/w ustawy, w sprawie niniejszej polegające w szczególności na zaprzestaniu działalności gospodarczej. Ewentualnie jeżeli Sąd uzna, iż przedłożona deklaracja CIT-2 nie jest wystarczająca do rzeczywistej oceny stanu finansowego Spółki, powinien zażądać dodatkowych dokumentów. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.