III OZ 627/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 321/19 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Anetty Chołuj w sprawie ze skargi Z.R. na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r. Nr NK-N.4112.1.2019.MS6 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 321/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek Z.R. (skarżący) o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Anetty Chołuj od rozpoznania skargi Z.R. na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r. Nr NK-N.4112.1.2019.MS6 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący złożył wniosek o wyłączenie ww. sędziego WSA od rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem brała ona udział w wydaniu postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 30 lipca 2020 r. w przedmiocie wyłączenia od orzekania w sprawie sędziego WSA we Wrocławiu Katarzyny Borońskiej w sprawie ze skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r. Nr NK-N.4112.1.2019.MS6 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. Sędzia WSA we Wrocławiu Anetta Chołuj złożyła oświadczenie stwierdzające, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyłączające od rozpoznania sprawy. Nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę uzasadniającą wyłączenie sędziego. Argumentacja skarżącego odnosząca się do braku bezstronności ma charakter ogólnikowy, bowiem skarżący nie odwołał się do konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania Zdaniem Sądu skarżący nie podał takich okoliczności i argumentów, które podważałyby wiarygodność złożonego oświadczenia o braku jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając mu naruszenie art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 19 p.p.s.a. i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 18 i art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego może nastąpić z mocy ustawy, bądź na żądanie sędziego lub wniosek strony. Wyłączenie sędziego z mocy ustawy następuje na podstawie enumeratywnie wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przesłanek. W przypadku wyłączenia sędziego na wniosek sędziego lub strony, wyłączenie następuje na podstawie okoliczności, która uzasadniałaby wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek strony o wyłączenie sędziego, zgodnie z art. 20 p.p.s.a., musi uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia sędziego, natomiast sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, zobowiązany jest do złożenia wyjaśnienia (art. 22 § 2 p.p.s.a.). Podnieść należy, że instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do wyłączenia sędziego na podstawie przesłanek wymienionych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Złożone przez sędziego oświadczenie również nie potwierdza istnienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie instytucji wyłączenia. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż brak było podstaw do wyłączenia sędziego WSA Anetty Chołuj od orzekania w niniejszej sprawie. Ponadto we wniosku skarżący nie powołał się na okoliczności, które podważyłyby prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia. Nie można uznać bowiem za skuteczną przesłankę wyłączenia sędziego wątpliwości strony co do bezstronności, opartych jedynie na wydaniu przez sędziego postanowienia, z którego treścią skarżący się nie zgadza. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.