VII SA/Wa 2619/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. [...] S.A. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. w sprawie ze skargi P. [...] S.A. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. UZASADNIENIE W dniu 12 października 2015 r. (data stempla Kancelarii Głównej Ministra Infrastruktury i Rozwoju) P. [...] S.A. w W., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. w części dotyczącej działek nr [...] z obrębu [...] i nr [...] z obrębu [...]. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. w części dotyczącej działek nr [...] z obrębu [...] i nr [...] z obrębu [...] z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podniosła, że inwestor wzywa ją do pilnego rozwiązania umów dzierżaw i najmu, obejmujących wymienione działki. Rozwiązanie umów spowoduje nieodwracalne skutki prawne oraz może spowodować skierowanie przeciwko skarżącej roszczeń od dotychczasowych dzierżawców i najemców w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania aktu może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i jedynie w zakresie wskazanym we wniosku (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonego aktu. Dopiero w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc tożsamość podmiotów i przedmiotu sprawy oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Skarżąca zaskarżyła do sądu decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], wydaną w postępowaniu będącym postępowaniem nadzwyczajnym w stosunku do postępowania zwykłego, w którym została wydana wskazana we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła wyłącznie decyzję wydane w postępowaniu zwykłym. Tak sformułowanego wniosku nie sposób uwzględnić, albowiem strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym, nie wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, wydanych w postępowaniu nadzwyczajnym. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.