IV SA/Po 601/20

SENTENCJA Dnia 4 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w O. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] maja 2012 roku nr [...] w przedmiocie uchwalenia statutów sołectw I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej §§ 9 ust 2 pkt 1, § § 19 ust 2 zdanie drugie, § § 21 załączników nr 1-14, II. w pozostałej części skargę oddala. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w O. pismem z [...] kwietnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie uchwalenia statutów sołectw (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2012 r. poz. 2809), w części obejmującej § 9 ust 2 pkt 1 załączników od 1 do 14 uchwały, § 19 ust 2 zdanie drugie załączników od 1 do 14 uchwały, § 21 ust. 1,2,3 załączników od 1 do 14 uchwały, § 25 ust 1 i 2 załączników od 1 do 14 uchwały. Zaskarżonej uchwale zarzucił: 1) istotne naruszenie art. 35 ust 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust 1 i 2 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (zwanej dalej przez Prokuratora: u.s.g.), poprzez nadanie w § 9 ust 2 pkt 1 załączników od 1 do 14 uchwały Zebraniu Wiejskiemu, który jest organem uchwałodawczym, kompetencji do wyboru sołtysa i Rady Sołeckiej, bez upoważnienia ustawowego. 2) istotne naruszenie art. 35 ust 3 w zw. z art. 11 b i art. 14 ust 2, poprzez wprowadzenie w § 19 ust 2 zdanie drugie załączników od 1 do 14 uchwały, możliwości przeprowadzenia przez zebranie wiejskie głosowania w trybie tajnym nad konkretną sprawą, pomimo braku upoważnienia ustawowego. 3) istotne naruszenie art. 35 ust 3 pkt 2 i art. 36 ust 2 u.s.g., poprzez wprowadzenie w § 21 ust. 1,2,3 załączników od 1 do 14 uchwały, kworum dla ważności wyboru sołtysa i Rady Sołeckiej oraz trybu dalszego procedowania przy wyborze Sołtysa i Rady Sołeckiej, przy wcześniejszym braku kworum, pomimo braku upoważnienia ustawowego. 4) istotne naruszenie art. 35 ust 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust 1 i 2 u.s.g., poprzez nadanie w § 25 załączników od 1 do 14 uchwały Zebraniu Wiejskiemu, które jest organem uchwałodawczym, kompetencji do odwołania sołtysa i członków Rady Sołeckiej, pomimo braku upoważnienia ustawowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...] maja 2012 r., po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami poszczególnych sołectw. Załącznikami do uchwały są identyczne w swej treści i układzie redakcyjnym statuty poszczególnych sołectw i tak: statut Sołectwa D. L. - załącznik nr [...], statut Sołectwa G. - załącznik nr [...], statut Sołectwa G. - załącznik nr [...], statut Sołectwa L. - załącznik nr [...], statut Sołectwa L. - załącznik nr [...], statut Sołectwa Ł. - załącznik nr [...], statut Sołectwa N. - załącznik nr [...], statut Sołectwa P. - załącznik nr [...], statut Sołectwa R. - załącznik nr [...], statut Sołectwa R. -załącznik nr [...], statut Sołectwa S. - załącznik nr [...], statut Sołectwa T. - załącznik nr [...], statut Sołectwa W. - załącznik nr [...], statut Sołectwa Z. - załącznik nr [...]. Podstawą prawną dla rady gminy, do określenia w drodze uchwały organizacji i zakresu działania jednostki pomocniczej, jaką jest sołectwo, jest przepis art. 35 ust 1 u.s.g. Zgodnie z art. 35 ust 3 u.s.g. statut jednostki pomocniczej określa w szczególności: nazwę i obszar jednostki pomocniczej, zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej, organizację i zadania organów jednostki pomocniczej, zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji, zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej. W § 9 ust 2 pkt 1 załączników od 1 do 14 uchwały, Rada Gminy R. przyznała zebraniu wiejskiemu do "wyłącznej" kompetencji wybór sołtysa i rady sołeckiej. W § 21 ust 1 załączników od 1 do 14 uchwały Rada wskazała, że dla "dokonania ważnego wyboru sołtysa i rady sołeckiej, na zebraniu wiejskim wymagana jest osobista obecność co najmniej 1/5 uprawnionych mieszkańców sołectwa". W ust 2 wskazano natomiast, że jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzyskano obecności wymaganej liczby mieszkańców, wybory w nowym terminie mogą być przeprowadzone bez względu na liczbę obecnych na zebraniu". Z kolei w ust. 3 zawarto możliwość wprowadzenia przez zebranie wiejskie obowiązku podpisania listy uczestników zebrania uprawnionych do głosowania. W § 25 ust 1 i 2 załączników od 1 do 14 uchwały, z kolei Rada Gminy wskazała, że "Sołtys i członkowie Rady Sołeckiej są bezpośrednio odpowiedzialni przed zebraniem wiejskim i mogą być przez zebranie wiejskie odwołani przed upływem kadencji, jeżeli nie wykonują swych obowiązków, naruszają postanowienia statutu i uchwał zebrania lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska", a odwołanie z zajmowanych funkcji winno być podjęte po wysłuchaniu zainteresowanych. Prokurator ocenił, że powyższe postanowienia uchwały zostały wydane pomimo braku upoważniania ustawowego, a nadto stoją w rażącej sprzeczności z postanowieniami art. 36 ust 1 i 2 u.s.g. Jak wynika z art. 36 ust 1 u.s.g. organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym sołtys, którego działalność wspomaga rada sołecka. Sołtys i członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców uprawnionych do głosowania (art. 36 ust 2 u.s.g). Jakkolwiek skład ogółu mieszkańców uprawnionych do głosowania w danej jednostki pomocniczej pokrywa się ze składem zebrania wiejskiego, to są to byty odrębne. W ocenie Prokuratora, analiza przepisów u.s.g. prowadzi do wniosku, że brak jest upoważnienia ustawowego, aby zebraniu wiejskiemu, które jest organem uchwałodawczym, nadawać również uprawnienia elekcyjne, jak to uczyniła Rada Gminy R. . Co więcej, Rada Gminy R. nadała zebraniu wiejskiemu kompetencje do odwoływania sołtysa i członków rady sołeckiej, przed upływem kadencji i to na podstawie mało precyzyjnego kryterium, jakim jest dopuszczenie się przez nich "czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska". Nadto Rada Gminy R. uzależniając ważność wyboru sołtysa i rady sołeckiej, od osobistej obecności na zebraniu wiejskim co najmniej 1/5 uprawnionych mieszkańców sołectwa, ograniczyła de facto czynne prawo wyborcze mieszkańców i to bez upoważnienia ustawowego w tym zakresie. Dalej Prokurator wskazał, że zgodnie z § 19 ust 2 zdanie drugie załączników od 1 do 14 uchwały, "zebranie może postanowić o przeprowadzeniu tajnego głosowania nad konkretną sprawą". Prokurator ocenił, że jednym z podstawowych elementów gwarancji demokratycznego państwa prawa jest zasada jawności. Jak wynika z art. 61 Konstytucji, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcję publiczne. Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Zgodnie z art.11b ust. 1 u.s.g. działalność organów gminy jest jawna. Ograniczenia jawności mogą wynikać wyłącznie z ustaw. Jawność działania organów gminy obejmuje w szczególności prawo obywateli do uzyskiwania informacji, wstępu na sesje rady gminy i posiedzenia jej komisji, a także dostępu do dokumentów wynikających z wykonywania zadań publicznych, w tym protokołów posiedzeń organów gminy i komisji rady gminy (art. 11b ust. 2 u.s.g.). Jak wynika z kolei z art. 14 u.s.g. uchwały zapadają zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odstępstwa od powyższej zasady stanowią wyjątek i mogą wynikać jedynie z ustawy. Takim wyjątkiem od zasady w odniesieniu do jednostki pomocniczej gminy jaką jest sołectwo, jest przepis art. 36 ust 2 u.s.g., zgodnie z którym sołtys oraz członkowie rady wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania. W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwo naruszenia przepisu prawa ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. Przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii rażących naruszeń. Powyższe wynika z treści art. 91 ust. 1 zd. pierwsze u.s.g. zgodnie z którymi uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny. Pojęcie "sprzeczności z prawem" w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g. obejmuje sprzeczność postanowień uchwały z jakimkolwiek aktem prawa powszechnie obowiązującego, w tym także z rozporządzeniem – co w konsekwencji oznacza, że również z "Zasadami techniki prawodawczej", które stanowią załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 908). Choć w większości przypadków sprzeczność z konkretnymi, szczegółowymi dyrektywami legislacyjnymi zawartymi w rozporządzeniu będzie miała zapewne charakter nieistotnego naruszenia prawa, to jednak nie można wykluczyć sytuacji, w których konkretne uchybienie zasadom techniki prawodawczej przyjdzie zakwalifikować jako naruszenie prawa istotne. Będzie to zwłaszcza dotyczyć reguł określanych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego mianem "rudymentarnych kanonów techniki prawodawczej" (zob. np. postanowienie TK z [...] kwietnia 2004 r., P [...]; OTK-A [...]/36), nakaz przestrzegania których postrzegany jest jako jeden z elementów konstytucyjnej zasady prawidłowej legislacji (por. T. Zalasiński, Zasady prawidłowej legislacji w poglądach Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2008, s. 51). Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie uchwalenia statutów sołectw : Sołectwa D. L. - załącznik nr [...], Sołectwa G. - załącznik nr [...], Sołectwa G. - załącznik nr [...], Sołectwa L. - załącznik nr [...], Sołectwa L. - załącznik nr [...], Sołectwa Ł. - załącznik nr [...], Sołectwa N. - załącznik nr [...], Sołectwa P. - załącznik nr [...], Sołectwa R. - załącznik nr [...], Sołectwa R. -załącznik nr [...], Sołectwa S. - załącznik nr [...], Sołectwa T. - załącznik nr [...], Sołectwa W. - załącznik nr [...], Sołectwa Z. - załącznik nr [...]. Zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713, zaś w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia uchwały - Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm., dalej jako u.s.g.), na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Akty prawa miejscowego, jako akty prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji) mają charakter generalny i abstrakcyjny i obejmują swoim zasięgiem wszystkie podmioty funkcjonujące na obszarze swojego obowiązywania (w tym przypadku na terenie gminy). Ponieważ zaskarżona uchwała – bez wątpienia mająca charakter generalno-abstrakcyjny – jest aktem prawa miejscowego, treść art. 94 ust. 1 u.s.g. nie sprzeciwia się stwierdzeniu nieważności tej uchwały w całości lub części przez sąd administracyjny w razie stwierdzenia, że jest sprzeczna z prawem – niezależnie od czasu jaki upłynął od daty jej uchwalenia. Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowił art. 35 u.s.g. Zgodnie z ustępem 1 tego przepisu organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami. W świetle natomiast ustępu 3 statut jednostki pomocniczej określa w szczególności: 1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej; 2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej; 3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej; 4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji; 5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej. Z kolei stosownie do art. 36 ust. 1 u.s.g., organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym - sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Stosownie do ust. 2 powołanej jednostki redakcyjnej, prawo wybierania sołtysa i członków rady sołeckiej przysługuje osobom fizycznym mającym status stałego mieszkańca sołectwa i uprawnionym do głosowania. Przystępując do oceny podniesionych w skardze zarzutów Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g., poprzez nadanie zebraniu wiejskiemu kompetencji do wyboru sołtysa i rady sołeckiej (§ 9 ust. 2 pkt 1 załączników od 1 do 14 uchwały). Jak stanowi art. 36 ust. 1 u.s.g. organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym – sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Prawo wybierania sołtysa i członków rady sołeckiej przysługuje osobom fizycznym mającym status stałego mieszkańca sołectwa i uprawnionym do glosowania w wyborach powszechnych (art. 36 ust. 2 u.s.g.). Brak jest przepisu, z którego wynikałyby uprawnienia zebrania wiejskiego jako organu uchwałodawczego do dokonywana wyboru sołtysa czy też rady sołeckiej. Przyznanie zebraniu wiejskiemu charakteru elekcyjnego pozostaje w sprzeczności z regulacją art. 36 ust. 1 u.s.g., w którym ustawodawca nadał zebraniu wiejskiemu wyłącznie uprawnienia uchwałodawcze. Gdyby bowiem ustawodawca chciał, aby wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej dokonywał organ uchwałodawczy – zebranie wiejskie, to stosowny zapis znalazłby się w art. 36 ust. 2 u.s.g., poszerzając uprawnienia tego organu o kompetencje elekcyjne. Konieczne było zatem stwierdzenie nieważności § 9 ust. 2 pkt 1 załączników od 1 do 14 uchwały. Zasadny, w ocenie Sądu, jest również zarzut naruszenia art. 35 ust. 3 w zw. z art. 11b i art. 14 ust. 2 u.s.g. poprzez wprowadzenie zastrzeżenia w § 19 ust. 2 załączników nr 1-14 uchwały, możliwości przeprowadzenia przez zebranie wiejskie głosowania w trybie tajnym nad konkretną sprawą. Sąd podziela stanowisko skargi, że zawarta w uchwale regulacja wyposażyła zebranie wiejskie w kompetencję upoważniającą je do odstąpienia od podejmowania uchwał na zebraniu w głosowaniu jawnym, bez podstawy prawnej. Należy podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z [...] marca 2006 r. sygn. akt K [...] (publ. OTK-A [...]/30, Dz. U. [...]/358, LEX nr 182494) wskazał, że jawność życia publicznego wynikająca z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, określonej w art. 2 Konstytucji RP, ma swoje umocowanie w polskim porządku prawnym. Jawność ta jest realizowana również w u.s.g., a jej przejawem są regulacje zawarte w art. 11b i 14 u.s.g. Choć przepisy te dotyczą wprost działalności organów gminy, a nie organów jednostek pomocniczych tworzonych przez gminę, do których zalicza się między innymi sołectwa (art. 5 ust. 1 u.s.g.), to nie można przyjąć, że zasada jawności życia publicznego, wynikająca z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, określona w art. 2 Konstytucji RP, dotyczy organów gminy, a nie dotyczy organów tworzonych przez tę gminę jednostek pomocniczych, których organizację i zakres działania określa organ gminy tj. rada gminy (art. 35 ust. 1 u.s.g.). Należy wskazać, że samo dopuszczenie możliwości tajnego głosowania konkretnej sprawy na zebraniu wiejskim bez jakiegokolwiek ustawowego upoważnienia stanowi istotne naruszenie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 11b i art. 14 u.s.g. Statuty jednostek samorządu terytorialnego nie mogą bowiem naruszać przepisów ustawy, a jedynie w ich granicach określać szczegółowo organizację i tryb pracy organów. Nie można w drodze norm statutowych rozszerzać kręgu spraw poddanych procedurze tajnego głosowania, gdyż uprawnienie w tym zakresie przysługuje jedynie ustawodawcy (por. wyrok WSA w Olsztynie z [...] lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Ol [...], wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z [...] kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go [...] - CBOSA). Powyższe wskazuje, że zasadnym jest stwierdzenie nieważności § 19 ust. 2 załączników od 1 do 14 uchwały. Sąd za uzasadniony uznał także zarzut dotyczący wprowadzenia w § 21 ust. 1,2,3 załączników od 1 do 14 uchwały, kworum dla ważności wyboru sołtysa i rady sołeckiej oraz trybu dalszego procedowania przy wyborze sołtysa i rady sołeckiej, przy wcześniejszym braku kworum, pomimo braku upoważnienia ustawowego. Zgodnie z art. 36 ust. 2 u.s.g. sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa, uprawnionych do głosowania. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, który Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela, art. 36 ust. 2 u.s.g. jest regulacją kompletną i w sposób niebudzący wątpliwości reguluje podstawowe zasady prawa wyborczego obowiązujące w sołectwie, nie zastrzegając żadnego kworum dla ważności wyboru sołtysa oraz członków rady sołeckiej. Wprowadzenie w statucie dodatkowych warunków ważności wyboru uznać należy za niedopuszczalne, ponieważ modyfikują mające charakter ius cogens ustawowe zasady wyboru sołtysa i rady sołeckiej (por. wyrok NSA z [...] stycznia 2002 r. sygn. akt II SA [...], wyrok WSA w Olsztynie z [...] lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ol [...] - CBOSA). Za sprzeczny z art. 36 ust. 2 u.s.g. uznać zatem należało § 21 ust. 1 załączników od 1 do 14 uchwały, w których to przepisach określono, że dla dokonania ważnego wyboru sołtysa i rady sołeckiej wymagana jest obecność co najmniej 1/5 uprawnionych mieszkańców sołectwa. W konsekwencji bezprzedmiotowe staną się zapisy zawarte w § 21 ust. 1 i 3 statutów, modyfikujące postanowienia § 21 ust. 1 załączników od 1 do 14 uchwały. Sąd nie uwzględnił natomiast zarzutu dotyczącego wadliwości § 25 załączników od 1 do 14 uchwały w zakresie dotyczącym nadaniu zebraniu wiejskiemu kompetencji do odwołania sołtysa i członków rady sołeckiej. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, nie można przyjąć, że skoro przepis art. 36 ust. 2 u.s.g. reguluje tryb wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej, to tak samo zostało ustawowo uregulowane ich odwoływanie. Gdyby ustawodawca zamierzał objąć ustawową regulacją także odwołanie sołtysa lub rady sołeckiej, to uczyniłby to w ustawie. Nie można uznać, że brak w tym zakresie regulacji stanowi wadę ustawy lub jest zaniechaniem prawodawczym. Ustawodawca kierując się bowiem zasadą samodzielności pozostawił kwestie regulacji odwoływania (a nawet samej możliwości odwoływania) sołtysa zapisom statutów jednostek pomocniczych (por. wyrok NSA z [...] kwietnia 2019 r., II OSK [...]; CBOSA), co również odnosi się do członków rady sołeckiej. Nie można zatem uznać, że przyznanie zebraniu wiejskiemu - jako organowi uchwałodawczemu - kompetencji do odwołania sołtysa, rady sołeckiej lub jej członków, w sposób istotny narusza prawo. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku, w pozostałym zakresie oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a