I GZ 264/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. M. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 marca 2020 r. sygn. akt III SA/Wr 452/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. M. na czynność Burmistrza Miasta Kłodzka w przedmiocie pomniejszenia kwoty należnej dotacji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 452/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę O. M. na czynność Burmistrza Miasta Kłodzka w przedmiocie pomniejszenia kwoty należnej dotacji. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 2 września 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący O. M. wniósł skargę na czynność Burmistrza Miasta Kłodzka w zakresie pomniejszenia dotacji dla niepublicznego przedszkola o nazwie [...], za sierpień 2019 r., domagając się stwierdzenia rażącego naruszenia przepisów prawa przez ten organ. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jako organ prowadzący A. spełnił wszystkie warunki formalne do tego, by uzyskać dotację w sierpniu 2019 r. w wysokości odpowiadającej faktycznej liczbie dzieci uczęszczających do przedszkola w tym miesiącu (złożył wniosek o udzielenie dotacji dla wskazanego przedszkola do dnia 30 września 2018 r., a także, informację o faktycznej ilości dzieci uczęszczających do niepublicznego przedszkola do dnia 10 stycznia 2019 r., zgodnie ze stanem na 1 stycznia 2019 r.). W nawiązaniu do powyższego wskazał, że w sierpniu 2019 r. do A. uczęszczało 90 dzieci, jednak Burmistrz Miasta Kłodzka wypłacił dotację dla 65 dzieci, zgodnie ze stanem na 1 grudnia 2018 r. W tym kontekście skarżący podniósł, że na podstawie ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych oraz uchwały Nr LXI/473/2018 Rady Miejskiej w Kłodzku z dnia 15 listopada 2018 r. Burmistrz Miasta Kłodzka ma obowiązek przekazywać na działalność A. dotację podmiotową na ilość dzieci uczęszczających w danym miesiącu do tego przedszkola. W ocenie skarżącego, żaden przepis prawa nie zezwala jednostkom samorządu terytorialnego na odmowę przyjęcia podanej informacji o faktycznej liczbie dzieci uczęszczających do niepublicznego przedszkola. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi (na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniósł, że została ona wniesiona po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucając skargę strony wskazał, że spór w sprawie dotyczył kwoty dotacji należnej w 2019 r. Sąd uznał, że kwestionowana czynność organu stanowi czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Dalej Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżący powziął wiedzę o ustaleniu wysokości kwoty dotacji z pisma Urzędu Miasta w Kłodzku z 23 stycznia 2019 r. W ocenie Sądu, uzyskanie przez skarżącego wiedzy o treści w/w pisma zapoczątkowało bieg terminu do wniesienia skargi w sprawie. Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 29 października 2019 r. Jeżeli zaś skarżący nie zgadzał się ze sposobem ustalenia wysokości dotacji, powinien złożyć skargę do sądu administracyjnego - stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. - w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiedzy o tym fakcie. Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd przyjął, że w sprawie skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. i dlatego podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie wskazując, że Sąd mylnie zinterpretował przedmiot skargi, bowiem nie była to skarga dotycząca ustalenia wysokości dotacji, a skarga dotycząca czynności burmistrza Miasta Kłodzka w postaci wypłacenia dotacji za miesiąc sierpień 2019 r. w niewłaściwej wysokości. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie zażalenia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do niezasadnego, w ocenie skarżącego, odrzucenia skargi, ze względu na niewłaściwe przyjęcie przez Sąd I instancji, iż zaskarżonym aktem było pismo Urzędu Miasta w Kłodzku z 23 stycznia 2019 r. W zażaleniu skarżący podkreśla, że w istocie zaskarżona w sprawie została czynność Burmistrza Miasta Kłodzka dotycząca wypłacenia dotacji za miesiąc sierpień 2019 r. w nieprawidłowej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje iż mając na uwadze treść art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przepis ten, określając wymogi skargi, wskazuje jednoznacznie, że dla kompletności tego środka wymagane jest m.in. precyzyjne wskazanie zaskarżonego aktu. W sytuacji zaś, gdy w samej treści skargi istniała rozbieżność co do tego, które orzeczenie wydane w toku prowadzonego postępowania zostaje zaskarżone – tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie – Sąd I instancji powinien był, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać stronę o uzupełnienie dostrzeżonego braku lub wyjaśnienie powstałej rozbieżności, a nie sam decydować za stronę postępowania. W świetle przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożona skarga wymagała doprecyzowania w zakresie wskazania w niej zaskarżonej czynności, którą strona chciała zaskarżyć, poprzez wyraźne określenie czy była to skarga na czynność Burmistrza Miasta Kłodzka za miesiąc sierpień 2019 r. czy pismo Urzędu Miasta w Kłodzku z 23 stycznia 2019 r. Niewezwanie przez Sąd do dokonania tej czynności stanowiło zatem uchybienie, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Konieczność takiego wezwania uzasadniała treść art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek, co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Tak więc w innych przypadkach Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Należy zaznaczyć, iż o kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę lub umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).