II OSK 723/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "N" w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1341/06 w zakresie odrzucenia skargi Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "N" w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego projektem budowlanym postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "N" w W. wniesioną na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego projektem budowlanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższego orzeczenia stwierdził, że zarządzeniem doręczonym w dniu 4 sierpnia 2006 r. skarżąca Spółdzielnia wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 złotych. Mimo upływu terminu do uiszczenia wpisu w dniu 11 sierpnia 2006 r., nie został on wniesiony, w związku z czym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł reprezentujący skarżącą Międzyzakładową Spółdzielnię Mieszkaniową "N" w W. pełnomocnik, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu, iż zostało wydane z naruszeniem art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia sądowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że otrzymane przez skarżącą stronę wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego było nieprecyzyjne, w związku z czym uniemożliwiło to "w stopniu wystarczającym zidentyfikowanie sprawy", której wpis sądowy miał dotyczyć. Strona skarżąca twierdzi, że otrzymała jedynie pismo Sądu z dnia 31 lipca 2006 r. zatytułowane: "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" z podpiętym drukiem przelewu pocztowego, na którym widniała pieczęć sądowa oraz podana została wysokość kwoty wpisu. Mając to na uwadze strona pomimo wezwania wstrzymała się z dokonaniem opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stwierdzić należy, iż wbrew wywodom przedstawionym we wniesionej skardze kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie uchybił dyspozycji przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 12 akt sądowych) wynika, że wraz z wezwaniem do opłaty skarżący otrzymał odpis zarządzenia w tym przedmiocie. Pomimo odmiennych wywodów zawartych w kasacji wskazać należy ponadto, że sprawa jakiej wpis miał dotyczyć była możliwa do zindywidualizowania nawet w wypadku, gdyby przedmiotowe zarządzenie nie było stronie doręczone. Pismo o jakim wspomniała strona zawierało bowiem sygnaturę przedmiotowej sprawy a także informację o możliwości zaskarżenia zarządzenia zobowiązującego do dokonania wpisu. Ponadto strona znała także datę przedmiotowego zarządzenia oraz kwotę wymaganego wpisu. Z dokumentacji przedmiotowej sprawy wynika także, że jednocześnie z pismem z dnia 31 lipca 2006 r., powołanym w kasacji, skarżąca odebrała wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez określenie sposobu reprezentacji skarżącego. Wezwanie powyższe, informowało o rygorze nieusunięcia braków formalnych skargi jak również wskazywało datę i numer objętej nią decyzji. Bez wątpienia zatem strona skarżąca znała wysokość wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie jej sygnaturę, zaskarżoną decyzję i rygor pod jakim zobowiązana była do dokonania opłaty jak również pouczona została o trybie i sposobie zaskarżenia zarządzenia o wpisie. Powyższe względy skłaniają do wniosku, iż nawet w przypadku gdyby przyjęty w skardze kasacyjnej stan faktyczny potwierdzały jakiekolwiek okoliczności wynikające z dokumentacji zawartej w sprawie, to nie mogłyby one decydować o istotnym naruszeniu przepisu, wskazanego w zarzutach badanej kasacji. Z uwagi na to, że skarga kasacyjna pozbawiona jest uzasadnionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a.