VI SA/Wa 1683/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] ([...]) o cofnięciu skarżącej, P. sp. z o.o. z siedzibą w W. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Pismem z dnia 21 marca 2007 r., skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższa decyzję zarzucając organowi rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym – dalej utd (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.); rażące naruszenie zasad rozporządzenia Rady Europy Nr 1017/68 z dnia 19 lipca 1968 r. w sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej; naruszenie zasad postępowania, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności stanowiących podstawę wydania decyzji (art. 7, 77 i 80 kpa.). Pismem z dnia 11 października 2007 r. (k. 82) pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie wskazując, jako okoliczność uzasadniającą wniosek wystąpienie przez O. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Do wniosku strony załączono kserokopię wniosku O. w W. z dnia 17 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy należy zaznaczy, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w rozdziale 9 zatytułowanym "Zawieszenie i podjęcie postępowania" wskazuje przesłanki obligatoryjnego (art. 124 p.p.s.a.) i fakultatywnego (art. 125 p.p.s.a.) zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Samoistną przesłanką zawieszenia postępowania jest ponadto wynikający z art. 126 przypadek zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron. Przedmiotowy wniosek może być złożony na piśmie procesowym lub ustnie na rozprawie. O tym, że zawieszenie postępowania nastąpiło na zgodny wniosek stron, decydują zaprotokołowane lub stwierdzone pismem ich oświadczenia (vide: Tadeusz Woś (w;) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r.). Powyższe nie miało miejsca w niniejszej sprawie, stąd złożony wniosek należało oddalić. W ocenie Sądu złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek może stanowić dodatkowo informację, iż podmiot nie będący stroną toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, jakim w tym przypadku jest O. w W. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 18 ust. 5 utd. Niezależnie od sugestii pełnomocnika Sąd z urzędu dysponował informacją w tym zakresie, bowiem powyższa kwestia jest przedmiotem wielu spraw toczących się obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Przepis będący przedmiotem zapytania dotyczy zagadnienia związanego z wykonywaniem przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, w trakcie którego zabrania się umieszczania i używania w pojeździe taksometru, umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy oraz umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Kwestia ta nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w zawisłej przed Sądem sprawie. Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...]. W. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] ([...]) o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydana na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b) utd. Przepis ten stanowi, iż licencję cofa się jeżeli jej posiadacz rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa. W ocenie Sądu przedstawione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi również określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka do zawieszenia postępowania z urzędu. W uzupełnieniu należy podnieść, iż wobec rozbieżności poglądów doktryny odnośnie możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia Sądu o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przychyla się do poglądu przeważającego tj. dopuszczającego taką możliwość. Zdaniem Sądu, z uwagi na brzmienie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. użyte w pierwszej części tego przepisu pojęcie "których przedmiotem jest zawieszenie postępowania" obejmuje zarówno postanowienie o zawieszeniu postępowania jak i postanowienie o odmowie jego zawieszenia. Za taka wykładnią przemawia sposób sformułowania dalszej części przepisu, w której jest mowa o postanowieniu, którego przedmiotem jest "odmowa podjęcia zawieszonego postępowania" (por. M. Niezgódka – Medek, komentarz do art. 131 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze , 2006 r., wyd. II; J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., str. 288, odmiennie: Tadeusz Woś (w;) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r.).