I C 686/21

<p>Sygn. I C 686/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 15 kwietnia 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>sędzia Hanna Kaflak-Januszko</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Anna Karwacka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2024 r. w Słupsku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">U.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">R. W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">U.</span> w <span class="anon-block">W.</span> 81.561,70 zł (osiemdziesiąt jeden tysięcy pięćset sześćdziesiąt jeden złotych 70/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od:</p> <p>1.  75.250,00 zł od 08.03.2018 r. do dnia zapłaty;</p> <p>2.  6.311,70 zł od 20.06.2019 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda 9.496,00 zł (dziewięć tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych 00/100) kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.</p> <p>Sygn. I C 686/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">U.</span> pozwał <span class="anon-block">R.</span> o 81 561,70 zł z odsetkami ustawowymi od :</p> <p>1/ 75 250 zł od 8.03.2018 r. do dnia zapłaty,</p> <p>2/ 6 311,70 zł od 20.06.2019 r. do dnia zapłaty,</p> <p>które wypłacił członkom rodziny pieszej potrąconej śmiertelnie przez pozwanego, kierującego samochodem bez ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej.</p> <p> <em> <!-- -->Pozwany</em> wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że do zdarzenia doszło z winy pieszej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił, że:</span> </p> <p>2.02.2017 r. pozwany potrącił śmiertelnie pieszą <span class="anon-block">E. L.</span>, kierując pojazdem w ruchu miejskim - mimo braku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.</p> <p>29.09.2017 r. umorzono postępowanie karne wobec braku danych dostatecznie uzasadniających przestępstwo.</p> <p>Córki zmarłej – <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. Ś.</span> i <span class="anon-block">A. J.</span> zgłosiły do pozwanego roszczenia o zadośćuczynienie oraz koszty pogrzebu i wypłacił na ich rzecz dochodzone należności, jak i koszty ubezpieczyciela zajmującego się likwidacją szkody.</p> <p>Powód wezwał pozwanego do zwrotu należności pismami z 29.01.2018 r. i 13.05.2019 r. w terminie wynikającym z określenia żądania odsetkowego w pozwie.</p> <p>Inni krewni dochodzili wobec powoda swoich należności przed 2 innymi sądami, a pozwany przystąpił do tych spraw jako interwenient uboczny.</p> <p>W sprawie I C <span class="anon-block">(...)</span> Sądu <span class="anon-block">R.</span>w <span class="anon-block">G.</span>, gdzie powód był pozwanym, z pozwany interwenientem ubocznym - przeprowadzono dowód z opinii biegłego, który doprowadził do prawomocnego rozstrzygnięcia, gdyż sądy obu instancji oparły się na opinii biegłych potwierdzających odpowiedzialność pozwanego i negujących, by piesza naruszyła reguły ostrożności. Sądy te nie uwzględniły założeń innej opinii, bazującej na twierdzeniu, że piesza nie przechodziła na przejściu dla pieszych, uznając, że nie zostało to udowodnione, jak i nie wydaje się logiczne, skoro przy przejściu były barierki.</p> <p> <em> <!-- -->fakty przyznane (w tym także wobec niekwestionowania załączonych w sprawie dokumentów)</em> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd uwzględnił powództwo – </span> </p> <p>wobec ustalenia, że pozwany odpowiada za śmierć pieszej, której powód wypłacił zadośćuczynienie. Przy tym wysokość poniesionych kosztów nie była kwestionowana (jak i nie budziła wątpliwości, zwłaszcza że były to kwoty niskie w porównaniu do zasądzanych, gdy poszkodowani decydują się na drogę sądową).</p> <p>Odpowiedzialność pozwanego wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 kc</a> z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 4)">art. 446 § 4 kc.</a> Nie zostały przy tym potwierdzone żadne okoliczności zwalniające z odpowiedzialności. Nie było też podstaw do miarkowania dochodzonych świadczeń, zwłaszcza że sam powód wypłacił je pomniejszone - powołując się na przyczynienie się pieszej (co bywa zwykłą linią obrony, a nie przekonaniem o zasadności stanowiska), co nie zostało potwierdzone w prawomocnie zakończonej sprawie dotyczącej tego samego zdarzenia. Wnioski pozwanego ponowione na rozprawie nie podlegały więc uwzględnieniu, jak i w ocenie sądu – były przejawem dążenia do przewlekłości, gdyż : mimo wcześniejszych wezwań do aktualizowania stanowiska wobec prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy – pozwany nie reagował, a przy tym złożenie zeznań przez pozwanego nie stanowiłoby nowych okoliczności do zakresu tych, które już zostały wzięte pod uwagę przy badaniu sprawy prawomocnie rozstrzygniętej, gdzie powód był stroną.</p> <p>Co do skutków prawomocnego rozstrzygnięcia innej sprawy, to należy mieć na uwadze, że co do zasady toczyła się ona z udziałem stron niniejszej sprawy, a więc doszło do specyficznego kazusu prawomocnego rozstrzygnięcia między nimi w zakresie zasady powództwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 kpc</a>, jak i vide <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 81;art. 82)">art. 81 i 82 kpc</a>). Dlatego sąd nie widział potrzeby włączania opinii z innej sprawy do niniejszej jako osobnego dowodu z opinii biegłego, jak i miał na uwadze, że fakt zapadnięcia prawomocnego rozstrzygnięcia na kanwie tej opinii – nie był podważony w żaden sposób (jeżeli byłaby inna okoliczność, to wpierw należy ją wyartykułować, by ocenić, czy jest sporna i czy należy prowadzić postępowanie dowodowe, a wobec opisanej sytuacji procesowej – należałoby także mieć na uwadze wykazanie, że nie było możliwości wcześniej powołać się na nowy fakt, a przy tym że byłby on istotny wobec już rozpoznanych kwestii).</p> <p>Legitymacja powoda nie budziła wątpliwości: art. 110 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.</p> <p>Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 kc</a> co do odsetek. Zauważyć można, że wydanie wyroku nie wyklucza dalszej mediacji stron.</p> <p>O kosztach rozstrzygnięto na podstawie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 i 1^{<!-- -->1} kpc</a> w zw. § 2 pkt. 6 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> </div>