II SA/Sz 597/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania p o s t a n a w i a: 1/ zwolnić uczestnika od kosztów sądowych, 2/ ustanowić adwokata. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu [...] r. wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję. M. G. będący uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego celem wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą samotną, posiadany majątek to dobudowana część domu o powierzchni [...] m2., utrzymuje się z zasiłku wypłacanego przez OPR w wysokości [...] zł. Dodatkowo załączył zaświadczenie z PUP w [...], że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz zaświadczenie z OPR, że objęty jest jego pomocą. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). Powyższe oznacza, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby będące w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet należności związanych z postępowaniem sądowym. W świetle powyższego, mając na uwadze sytuację materialną wnioskodawcy należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.