II SAB/Wa 642/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spraw.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego P. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy R. o udostępnienie informacji publicznej, zażądanej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. Wnioskiem tym skarżący wnosił o udostępnienie mu, drogą meilową, następującej informacji: "czy Gmina w okresie od 2012 r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej z kancelariami, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie wnoszę o udostępnienie treści umów". Organ do dnia wniesienia skargi ([...] sierpnia 2014 r.) nie wykonał obowiązku informacyjnego i przez to naruszył art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W konkluzji skargi P. K. wnosił o: 1) stwierdzenia bezczynności Wójta Gminy R. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, 2) zobowiązanie Wójta Gminy R. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 3) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W przypadku, gdy po złożeniu skargi organ doręczy żądaną informację publiczną wnosił o: 1) uznanie, że na dzień wniesienia skargi do Sądu, organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie informacji publicznej, 2) zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, 3) umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi P. K. szeroko omówił instytucje prawa do informacji publicznej oraz pojęcie bezczynności w załatwianiu tego typu spraw, wskazując na przepisy Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie. Wójt Gminy R. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania oraz o niezasądzanie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wójt Gminy R. przyznał fakt otrzymania w dniu [...] lipca 2014 r. wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśnił, że nieudzielanie odpowiedzi nie wynikało z niechęci jej udzielenia czy też lekceważenia wnioskodawcy, lecz ze zwykłego przeoczenia tego wniosku w nawale wpływających różnego rodzaju wiadomości na skrzynkę meilową urzędu. Wskazał, iż po wpłynięciu skargi do Urzędu i przeanalizowaniu sprawy, odpowiedź na przedmiotowy wniosek wysłano następnego dnia tj. [...] sierpnia 2014 r. na adres meilowy wnioskodawcy. Treść odpowiedzi była następująca: "Odpowiadając na wniosek z dnia [...] lipca 2014 roku informuję, iż Gmina R. w okresie od 2012 roku do chwili obecnej nie zawierała umowy dotyczącej obsługi prawnej z kancelariami". W piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r. P. K. potwierdził otrzymanie powyższej odpowiedzi na swój wniosek i podtrzymał żądanie umorzenia postępowania i zasądzenia na jego rzecz od organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność. Bezczynność rozumiemy na ogół jako bezczynność organu administracyjnego, która występuje gdy organ zobowiązany jest do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, że Wójt Gminy R. jest organem administracji i z tego powodu jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zagadnienia wyszczególnione we wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. stanowią informację publiczną, albowiem generalnie dotyczą publicznej sfery działania organu (art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy). Prawo do uzyskania prostej informacji publicznej posiada każdy, bez potrzeby wskazywania na cel przyświecający uzyskaniu tej informacji, czy wykazywania istnienia interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ustawy). Ponieważ organ udzielił skarżącemu żądanej informacji, jednakże po wpłynięciu skargi, to w tym zakresie, do dnia przesłania odpowiedzi, organ był w bezczynności, albowiem obowiązku informacyjnego nie wykonał, w terminie zakreślonym art. 13 wyżej wskazanej ustawy. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał rażącego charakteru stwierdzonej wyżej bezczynności, o takie zakwalifikowanie tej bezczynności nie wnosił także P. K. w skardze. Udostępnienie żądanej informacji bezpośrednio po wpłynięciu skargi do organu, spowodowało zbędność prowadzenia dalszego postępowania, albowiem cele procesowe skarżącego, wskazane w skardze zostały osiągnięte. Z tych względów, zgodnie z wnioskami stron, postępowanie należało umorzyć i zasądzić od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania (wpis i koszty zastępstwa prawnego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3), art. oraz art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.