II SA/Kr 1244/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Renata Czeluśniak Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy rzeczowej skargę oddala. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2005 r. znak [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta C. oraz na podstawie art. 3 ust. 4, art. 7, art. 36 pkt 2, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz art. 104 k.p.a., odmówił M. W. przyznania pomocy rzeczowej we wnioskowanej formie "torpedy broni jądrowej". W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] 2005r. wpłynęła do Ośrodka Pomocy Społecznej w C. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...] z dnia [...] 2005 r. uchylająca w całości decyzję odmawiającą przyznania świadczenia "zasiłek celowy na zaspokojenie innych potrzeb" (zgłaszanych przez M. W.) i nakazująca ponowne rozpatrzenie sprawy organowi l instancji. W dniu [...] 2005 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy z M. W., w toku którego ustalono, że oczekuje ona nadal pomocy rzeczowej w formie torpedy broni jądrowej. Nie wyraża zgody na przyznanie innej pomocy. Podczas wywiadu środowiskowego ustalono, że M. W. posiada zdolność do samodzielnej egzystencji w stopniu umożliwiającym zaspokojenie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada trzypokojowe mieszkanie spółdzielcze wyposażone w podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego. Pomimo dużych kosztów utrzymania mieszkania nie wyraża zgody na zamianę mieszkania na mniejsze, co pozwoliłoby na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych. Opłaty mieszkaniowe są uiszczane na bieżąco. M. W. posiada dochód w kwocie 496,97 zł. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej pomoc społeczna ma na celu wspieranie osób i rodzin w działaniu mającym na celu zaspokojenie niezbędnych potrzeb. Wnioskowana pomoc w formie rzeczowej "torpedy broni jądrowej" nie może być uznana jako pomoc mająca na celu zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej. Ustawa o pomocy społecznej wymienia w art. 36 katalog przysługujących świadczeń pieniężnych oraz niepieniężnych. Wśród nich nie występuje wnioskowane świadczenie. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. W., wskazując, że jest niezadowolona z decyzji. Decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 4, art. 8 ust. 3, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, iż strona w "aktualizacji wywiadu środowiskowego" z dnia [...] 2005 r. wnioskowała o przyznanie pomocy finansowej na zakup żywności, mieszkanie, odzież, środki czystości, bilety i inne wydatki. Wnosiła również o przyznanie pomocy rzeczowej w formie torpedy broni jądrowej. Oznacza to, iż strona złożyła dwa wnioski o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej: świadczenia pieniężnego i niepieniężnego. Zaskarżona decyzja zawiera jedynie rozstrzygnięcie dotyczące świadczenia niepieniężnego, co oznacza, iż OPS w C. w dalszym ciągu winien rozpatrzyć wniosek o przyznanie pomocy finansowej. Organ odwoławczy wskazał na treść art. 36 ustawy o pomocy społecznej i podał, że przepis ten nie przewiduje formy pomocy w postaci przyznawania broni ani konwencjonalnej, ani jądrowej. Potwierdza to również art. 3 ust. 1 ustawy, który stanowi: "pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka". Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej". Organ wskazał również, że strona nie spełnia kryterium dochodowego uprawniającego do otrzymania obligatoryjnej pomocy finansowej. Poza tym Strona odmawia przyjęcia jakiejkolwiek innej (poza wnioskowaną) pomocy niepieniężnej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. od powyższej decyzji złożyła M. W. Zarzuciła naruszenie art. 2 ustawy o pomocy społecznej. Wskazała również na art. 32, 71 i 72 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że nie narusza ona prawa. Zgodnie z przepisem art.3 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r o pomocy społecznej pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Stosownie do przepisu ustępu 4 tego artykułu potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Z zestawienia tych dwóch przepisów wynika więc, że świadczenie może być przyznane przez organ pomocy społeczne wtedy, gdy będzie ono uwzględniać zaspokojenie niezbędnych potrzeb osoby ubiegającej się o jego przyznanie. Organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo oceniły, że żądanie przyznania broni, uzasadnione obawą o swoje bezpieczeństwo, nie zmierza do zaspokojenia niezbędnej potrzeby, a więc wykracza poza cele pomocy społecznej i dlatego też nie może być uwzględnione. Powyższe wynika również z treści przepisu art.36 pkt 2 ustawy, który wśród ustawowych świadczeń niepieniężnych nie wymienia świadczenia polegającego na przyznaniu broni. Dlatego też , uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art.151 ppsa orzeczono jak w sentencji.