II SA/Gl 396/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu UZASADNIENIE W dniu 12 września 2007 r. skarżąca złożyła w Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wynika z niego, że E. K. zamieszkuje wraz z matką w budynku mieszkalnym o pow. 100 m2, zaś w skład jej majątku wchodzą zabudowania gospodarcze oraz grunty (o łącznej powierzchni 4,26 ha) przeznaczone do prowadzenia działalności rolniczej. Skarżąca oraz jej matka utrzymują się z emerytury w wysokości (...) zł oraz dochodu uzyskiwanego przez E. K. z tytułu działalności produkcyjnej w rolnictwie w łącznej kwocie około (...) zł miesięcznie. Na skutek dodatkowego wezwania referendarza sądowego wnioskodawczyni przedłożyła dokumenty potwierdzające te okoliczności. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 tej ustawy wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena stanu majątkowego E. K. prowadzi do wniosku, iż złożony przez nią wniosek zasługiwał na uwzględnienie w części. Skarżąca i jej matka utrzymują się ze wskazanych wyżej świadczeń. Są one jednakże na tyle niewielkie, że trudno oczekiwać, iż wnioskodawczyni będzie w stanie ze środków tych wygospodarować kwoty na opłacenie usług świadczonych przez radcę prawnego. Nie sposób przy tym nie zauważyć, że charakter prowadzonej przez skarżącą działalności produkcyjnej wymaga ponoszenia określonych nakładów, co rzecz jasna wiąże się z koniecznością ponoszenia wydatków. Tym samym uznać trzeba, że sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej na opłacenie usług świadczonych przez profesjonalnego pełnomocnika, które na obecnym etapie postępowania są niezbędne dla nadania mu dalszego biegu (wobec wyroku oddalającego skargę skarżąca może nosić się z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej). Nie mniej jednak wziąwszy pod uwagę, że koszty postępowania sądowego, na jego obecnym etapie, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej – którego wysokość wynosi 100 zł – stosownie do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). nie można jednoznacznie stwierdzić, iż wnioskodawczyni nie jest go w stanie uiścić. Analiza stanu majątkowego E. K. nie pozwala bowiem uznać, iż jest ona osoba znajdująca się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej. Wziąwszy bowiem pod uwagę zarówno wysokość uzyskiwanego w jej rodzinie dochodu jak i poszczególne składniki jej majątku nie można przyjąć, iż i jej sytuacja materialna odpowiada hipotezie art. 246 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.