I SA/Łd 1115/06

SENTENCJA Dnia 13 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, , , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2006 roku, sygn. akt ISA/Łd 1170/05 w sprawie ze skargi E. C. i M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. C. i M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 marca 2006 roku, o czym skarżący został zawiadomiony w dniu 28 marca 2006 roku. Pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, zatem powyższe orzeczenie uprawomocniło się w dniu 25 kwietnia 2006 roku. W dniu 4 lipca 2006 roku M. C. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 2 marca 2006 roku, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu wskazał, że w czasie toczącego się postępowania nie miał możliwości obrony swoich praw, gdyż reprezentujący go adwokat z urzędu popierał stanowisko organu administracji . Skarżący stwierdził także , że organ administracji zataił przed Sądem istotne dla sprawy materiały dowodowe, co w jego ocenie uniemożliwiło mu powołanie ich w postępowaniu. Pismem z dnia 24 listopada 2006 roku ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego ograniczył podstawę wznowienia postępowania do przesłanki braku należytej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyło następuje: W myśl Art 271 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Ponadto z godnie z art. 273 §2 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. (Art. 280. § 1 powołanej ustawy) Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia warunków formalnych , stąd skarżący zobowiązany jest wykazać w niej -pod rygorem odrzucenia skargi - przesłanki dopuszczalności wznowienia . Oznacza to konieczność oparcia skargi na ustawowej podstawie oraz podanie okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu . Zgodnie z art. 277 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, gdyż wynika to jednoznacznie z akt sprawy, że skarżący oraz jego pełnomocnik uczestniczyli w rozprawie poprzedzającej wydanie wyżej wymienionego wyroku oraz mieli możliwość wysłuchania ogłoszonego wyroku wraz z jego uzasadnieniem podanym do wiadomości ustnie przez przewodniczącego składu orzekającego. Poza tym odpis wyroku z uzasadnieniem dostał doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 marca 2006 roku, skarżący zaś odebrał orzeczenie w dniu 28 marca 2006 roku w siedzibie sądu. Oznacza to ,że skarżący wiedział o treści wyroku już 2 marca 2006 roku , zatem wnosząc skargę w dniu 4 lipca 2006 roku uchybił ustawowemu terminowi do jej wniesienia. Należy również wskazać ,że jakkolwiek skarżący wytoczył w skardze zarzuty oparte o art. 271 pkt 2 oraz o art. 273 §2 powołanej ustawy to ich nie uprawdopodobnił ani tym bardziej nie wykazał. Uzasadniając zarzut pozbawienia możności działania skarżący stwierdził ,że nie był należycie reprezentowany przez swojego adwokata z urzędu, gdyż ten popierał stanowisko organu administracji. Wynika zatem jasno, że skarżący posłużył się zarzutem , który kwestii reprezentacji w znaczeniu prawnym w ogóle nie dotyczy. Należyta reprezentacja w rozumieniu ustawy związana jest z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych. Podniesione zaś przez skarżącego uchybienie niewłaściwej reprezentacji należy rozumieć jako nieprawidłowe reprezentowanie jego interesów . Nie jest to jednak przyczyna nieważności postępowania . Czym innym jest brak "należytej reprezentacji" co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca , a czym innym jest niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez ustanowionego adwokata. W konsekwencji należy stwierdzić , że wprawdzie skarżący formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia , to jednak w rzeczywistości podstawa ta w świetle samego uzasadnienia skargi nie występuje. Samo bowiem sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadającym przepisom nie oznacza, oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia . Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 280§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r, odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako wniesioną po terminie oraz nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia.