II SAB/Wr 1214/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. M. złożyła w dniu 2 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie awizowano w dniu 3 stycznia 2022 r., a następnie ponownie awizowano w dniu 11 stycznia 2022 r. W wyniku nie podjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona do nadawcy. Przy przyjęciu fikcji doręczenia w dniu 17 stycznia 2022 r. termin na wykonanie wskazanych w wezwaniu czynności upływał z dniem 24 stycznia 2022 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec przyjęcia fikcji doręczenia na dzień 17 stycznia 2022 r., termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 24 stycznia 2022 r. (poniedziałek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.