I SA/Wa 1542/10

SENTENCJA Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zamiany decyzji administracyjnej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. UZASADNIENIE S.P. wnioskiem z dnia 27 listopada 2010 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 7 grudnia 2010 r., wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2010 r. oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z-cy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] maja 2010 r. zmieniającą decyzję z dnia [...] października 2005 r. i orzekającą o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Ich źródłem utrzymania są emerytury w łącznej kwocie [...] złotych. Zgodnie z oświadczeniem rodzina ponosi następujące wydatki: opłaty za czynsz, pobór wody i energii elektrycznej – [...] złotych, potrącenia komornicze – [...] złotych, spłata kredytu bankowego- [...] złotych, koszty leczenia – [...] złotych, koszty utrzymania – [...] złotych. Skarżący nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle ustalonej sytuacji ekonomicznej skarżącego stwierdzić należy, że uzasadniane jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Niewątpliwie bowiem skarżący, mimo posiadanego stałego źródła dochodów w postaci emerytury oraz dochodu uzyskiwanego przez małżonkę (łącznie [...] złotych), przy jednoczesnych stałych wydatkach rodziny na poziomie ok. [...] złotych (obejmujących opłaty mieszkaniowe, spłatę kredytu, potrącenia komornicze i koszty wykupu leków), nie jest w stanie w ramach własnych możliwości zabezpieczyć środków finansowych niezbędnych do ustanowienie w sprawie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i małżonki. Udział zaś profesjonalnego pełnomocnika w sprawie na obecnym etapie postępowania jest niezbędny, z uwagi na wynikający z art. 175 § 1 p.p.s.a. wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższe oznacza, że w sprawie spełniona została, określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przesłanka przyznania stronie prawa pomocy w ww. zakresie. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.