II SA/Sz 429/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy wydaną wobec I. K. (dalej: "Strona", "Skarżąca") decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wg kategorii B prawa jazdy. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym. Decyzją z [...] lipca 2019 r. organ I instancji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341 ze zm.) - dalej: "u.k.p." skierował Stronę na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami wg kat. B prawa jazdy. Psycholog uprawniony do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu orzeczeniem psychologicznym nr [...] z [...] października 2019 r. stwierdził wobec Strony istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie prawa jazdy kategorii B. W dniu [...] października 2019 r. Strona została zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego (zawiadomienie z [...] października 2019 r.), w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Decyzją z [...] stycznia 2020 r. organ I instancji w oparciu o art. 104 § 1 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) – dalej: "k.p.a." oraz art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p., orzekł o cofnięciu Stronie uprawnień do kierowania pojazdami wg kat. B prawa jazdy oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na ostateczne orzeczenie psychologiczne z [...] października 2019 r. (nr [...]) stwierdzające istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy. Strona wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając decyzji naruszenie: art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a.; art. 77 § 1 k.p.a.; art. 80 k.p.a.; art. 77 § 1 k.p.a.; art. 103 ust. 1 lit. b u.k.p. Strona wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozparzenia organowi I instancji. Dodatkowo zawnioskowała o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez dopuszczenie dowodu z ponownego badania psychologicznego Strony lub zlecenie przeprowadzenia takiego dowodu organowi I instancji. Strona podniosła, że uzasadnienie faktyczne decyzji ma podstawowe braki. W jego treści organ I instancji powołał się bowiem jedynie na orzeczenie psychologiczne z [...] października 2019 r., nr [...], podczas gdy w materiale dowodowym znajduje się sprzeczne z nim orzeczenie psychologiczne z [...] lipca 2019 r. Strona podkreśliła, że pominięte przez organ I instancji orzeczenie stwierdzające brak przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B jest ważne do [...] lipca 2020 r. Kopia powoływanego przez Stronę orzeczenia została załączona do odwołania. Zdaniem Strony w razie sprzeczności dwóch orzeczeń psychologicznych, organ I instancji powinien dla wyjaśnienia kwestii spornych dopuścić do przeprowadzenia kolejnego badania. Strona stwierdziła, że organ popełnił błąd uwzględniając przy rozpoznawaniu sprawy tylko orzeczenie psychologiczne z [...] października 2019 r. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr jw., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p., organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ostateczne orzeczenie uprawnionego psychologa, stwierdzające istnienie u Strony przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy. Odnosząc się do trafności wniosku dowodowego obejmującego orzeczenie psychologiczne z [...] lipca 2019 r. (ważne do [...] lipca 2020 r.), organ odwoławczy wskazał, że nie może ono stanowić przeciwdowodu na potwierdzenie braku przeciwskazań psychologicznych. Podkreślił, że zostało ono wydane przez uprawnionego psychologa innej pracowni psychologicznej, jednakże nie zawiera w swej treści jakiegokolwiek stwierdzenia, co do istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. Organ odwoławczy uznał, że przedłożone przez Stronę orzeczenie psychologiczne z [...] lipca 2019 r. bez numeru i bez rozstrzygnięcia nie może stanowić wiarygodnej podstawy ustaleń faktycznych w sprawie. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że Strona nie skorzystała z uprawnienia do zakwestionowania niekorzystnego orzeczenia psychologicznego. Tym samym wyłączną podstawę ustaleń faktycznych w sprawie stanowiło orzeczenie psychologiczne z [...] października 2019 r., stwierdzające istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami silnikowymi, jako wydane zgodnie z powołanymi regułami badania psychologicznego. Skarżąca zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie w całości, jak i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W skardze decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 77 § k.p.a. poprzez brak przesłuchania M. J. (lekarza psychologa) na okoliczność wydania orzeczenia psychologicznego z [...] lipca 2019 r. i treści rozstrzygnięcia, wobec wątpliwości organu w tym zakresie, co miało wpływ na przyjęcie, iż u Skarżącej występują przeciwskazania do kierowania pojazdami; 2) art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny całokształtu materiału dowodowego, a w szczególności odmówienie wiarygodności orzeczeniu psychologicznemu z [...] lipca 2019 r., co miało wpływ na przyjęcie, iż u Skarżącej występują przeciwskazania do kierowania pojazdami; 3) art. 76 § 2 k.p.a. poprzez nieuznanie orzeczenia psychologicznego z [...] lipca 2019 r. jako dokumentu urzędowego, mimo iż został wydany w trybie przewidzianym przez ustawę o kierujących pojazdami, co miało wpływ na przyjęcie, iż u Skarżącej występują przeciwskazania do kierowania pojazdami; 4) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak ponownego skierowania Skarżącej na badania psychologiczne wobec sprzeczności istniejących w aktach sprawy opinii, co miało wpływ na przyjęcie, iż u Skarżącej występują przeciwskazania do kierowania pojazdami; 5) art. 103 ust. 1 lit. b u.k.p. poprzez jego niesłuszne zastosowanie wobec braku przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego i wyczerpującej oceny zgromadzonych dowodów. Skarżąca dodatkowo podniosła, że braki w treści orzeczenia z [...] lipca 2019 r. w zakresie istnienia bądź nieistnienia przeciwskazań psychologicznych w analizowanym zakresie oraz numeru, są wyłącznie wynikiem błędu pisarskiego. Zdaniem Skarżącej ww. braki nie mogą automatycznie dyskwalifikować tego orzeczenia, jako dokumentu urzędowego. Pomimo wskazanych okoliczności, organ nie podjął się wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy przedmiotowymi orzeczeniami, co skutkowało błędami w prowadzeniu postępowania dowodowego i oceny zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję o cofnięciu Skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B prawa jazdy, z powodu stwierdzenia istnienia przeciwwskazań psychologicznych w tym zakresie. Przeprowadzone postępowanie sądowe z uwzględnieniem ww. kryteriów wykazało, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Wyjaśnienia wymaga, że celem ww. regulacji jest niewątpliwie wyeliminowanie zagrożenia w ruchu drogowym, jakie choćby potencjalnie tylko stwarza kierowca, u którego stwierdzono istnienie przeciwskazań do kierowania pojazdami (psychologiczne lub zdrowotne). Ocenę stanu zdrowia kierowcy pod kątem występowania przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do prowadzenia pojazdu leży z woli ustawodawcy w gestii uprawnionych lekarzy, wykonujących stosowne badania w upoważnionych do tego jednostkach. Wyniki badań potwierdzane są stosowymi orzeczeniami. Natomiast zakres badania, wyznacza organ w decyzji o skierowaniu na takie badanie, np. w decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne – tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Wykładnia funkcjonalna jak i literalna omawianego przepisu dowodzi, że dla rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wymagane jest, aby decyzja była oparta na orzeczeniu lekarskim stwierdzającym istnienie przeciwskazań psychologicznych (ewentualnie zdrowotnych) do kierowania pojazdami wydanym w uregulowanym przepisami prawa trybie. Żadne inne względy nie są brane pod uwagę, w tym okoliczności jakie stanowiły podstawę wydania niekorzystnego orzeczenia psychologicznego (lekarskiego). Organy administracji nie mogą zajmować się oceną przesłanek, na podstawie których wydano orzeczenie, lecz mają obowiązek uwzględnić treść takiego orzeczenia. Starosta ma zatem obowiązek podjęcia decyzji o pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdami, jeżeli w postępowaniu wyjaśniającym, poprzedzającym wydanie decyzji, zostanie wydane orzeczenie psychologiczne stwierdzające istnienie przeciwwskazań u konkretnej osoby do kierowania przez nią pojazdami. Decyzja ta ma zatem charakter związany, co oznacza, że starosta dysponując orzeczeniem o istnieniu u danej osoby przeciwwskazań zdrowotnych czy psychologicznych do kierowania pojazdem, nie ma żadnego luzu decyzyjnego. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami nie zostało pozostawione organowi do jego swobodnego uznania i oceny. Decyzja w przedmiocie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów należy do kręgu decyzji, których wydanie nakazuje konkretny przepis prawa. Organ administracji nie może więc od tego obowiązku odstąpić, gdy spełniona zostanie przesłanka faktyczna, tj. zostanie stwierdzone stosownym orzeczeniem istnienie przeciwwskazań zdrowotnych czy psychologicznych do kierowania pojazdami (por. wyrok NSA z 20.01.2015 r., sygn. akt I OSK 942/13, wyrok WSA w Krakowie z 8.01.2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1589/14, wyrok WSA w Bydgoszczy z 17.12.2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1269/14). Szczegółowe warunki, tryb i sposób przeprowadzania badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu, określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z 8 lipca 2014 r. w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy (Dz. U. z 2014 r. poz. 937 ze zm.). W myśl przepisów tego rozporządzenia, badanie psychologiczne przeprowadza się w warunkach zapewniających uzyskanie trafnych i rzetelnych wyników badania (§ 4 ust. 2). Uprawniony psycholog odmawia zaś przeprowadzenia badania, między innymi jeśli osoba badana informuje o złym stanie swojego zdrowia lub o złym samopoczuciu (§ 5 ust. 1 pkt 1). Po przeprowadzeniu badania uprawniony psycholog dokonuje analizy i interpretacji wyników oraz przekazuje osobie badanej informację o wynikach przeprowadzonego badania (§ 4 ust. 3). Należy też dodać, że rozporządzenie określa wzory stosownych dokumentów, a uprawniony psycholog wydaje orzeczenie według wzoru określonego odpowiednio w załącznikach nr 1 – 4 do rozporządzenia (§ 1 pkt 3 i § 6 ust. 1). Tryb odwoławczy od orzeczenia psychologicznego w zakresie psychologii transportu określają przepisy u.k.p. Stosownie do art. 84 ust. 2 i 3 u.k.p., osoba badana, która nie zgadza się z treścią orzeczenia psychologicznego może w terminie 14 dni od jego otrzymania, wystąpić o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej, składając stosowny wniosek za pośrednictwem psychologa, który wydał orzeczenie. Z przepisów art. 84 ust. 5 u.k.p. wynika ponadto, że w przypadku, gdy orzeczenie psychologiczne zawiera przeciwwskazania, kopię orzeczenia uprawniony psycholog przesyła jednostce wykonującej ponowne badanie, jeżeli osoba złożyła wniosek o przeprowadzenie ponownego badania, w przeciwnym zaś razie – właściwemu staroście, po upływie 14 dni od daty badania, jeżeli wniosek o jego ponowne przeprowadzenie nie został złożony. Wykładnia przepisów art. 84 u.k.p. prowadzi do wniosku, że starosta jest związany orzeczeniem psychologicznym o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, które nie zostało zweryfikowane w trybie określonym w art. 84 ust. 2 i ust. 3, czyli osoba badana nie skorzystała z możliwości wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy. Wyłącznie ten sposób weryfikacji orzeczenia dawał możliwość zmiany jego wyniku. Na gruncie rozpoznawanej sprawy organy przyjęły, że zaistniały przesłanki do podjęcia decyzji o cofnięciu Skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami wg. kat. B prawa jazdy, gdyż zostało wobec niej wydane przez I. W. - psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu - orzeczenie psychologiczne z [...] października 2019 r. nr [...] stwierdzające istnienie przeciwskazań psychologicznych w tym zakresie. Skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego, a więc orzeczenie z [...] października 2019 r. jest ostateczne. Skarżąca natomiast oparła zarzuty skargi na błędach w prowadzeniu przez organy obu instancji postępowania dowodowego. Wskazywała bowiem na pominięcie w toku postępowania, istniejącego i ważnego do [...] lipca 2020 r., orzeczenia psychologicznego z [...] lipca 2019 r. wydanego przez inną pracownię psychologiczną, stwierdzającego odmienny wynik badania niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia orzeczenie z [...] października 2019 r. nr [...]. W kontekście powyższego nieodzownym jest wskazanie, że znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie psychologiczne nr [...] zawiera stwierdzenie, iż istnieją po stronie Skarżącej przeciwskazania psychologiczne do kierowania pojazdem w zakresie prawa jazdy kategorii B. Orzeczenie zostało wydane przez psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w tym zakresie i jest ostateczne. Podkreślić należy, że zarzuty skargi, ale także wcześniej rozpoznawanego przez organ odwołania koncentrują się na pominięciu przez organy w toku postępowania dowodowego orzeczenia psychologicznego z [...] lipca 2019 r. zawierającego zdaniem Skarżącej przeciwne stwierdzenie (tj. o braku przeciwskazań do kierowania pojazdem) w przedmiotowym zakresie. Nie ulega wątpliwości, że załączona do odwołania kopia orzeczenia z [...] lipca 2019 r. nie znajdowała się w materiale dowodowym sprawy. Potwierdza to organ odwoławczy. Wskazał bowiem, że to dopiero na etapie postępowania odwoławczego został przez Skarżącą przedstawiony przedmiotowy dokument, jako przeciwdowód wobec orzeczenia psychologicznego z [...] października 2019 r. Skarżąca w treści odwołania wskazała wprawdzie na pominięcie przez organ I instancji dowodu znajdującego się w aktach, jednak nie precyzuje czy dowód ten miał się znaleźć w aktach organu I instancji z jej inicjatywy, czy inicjatywy samego organu. Nie wskazuje również okoliczności powstania tego dowodu, w tym przyczyn sporządzania terminowego orzeczenia psychologicznego. Dodatkowo zauważyć należy, że powoływane orzeczenie zostało załączone w kopii przez Skarżącą do odwołania od decyzji organu I instancji. Zdaniem Sądu, analiza przedłożonego orzeczenia bezspornie potwierdza, że nie zawiera ono numeru porządkowego (wymaganego przez treść formularza), ani stwierdzenia o braku, czy istnieniu przeciwskazań psychologicznych (nie skreślono niepotrzebnego stwierdzenia). Tym samym orzeczenie obarczone jest istotnymi brakami w treści, na które wskazywał również organ odwoławczy. Orzeczenie zatem, nie zawiera podstawowej informacji o wniosku wynikającym z przeprowadzonego badania. Skarżąca nie naprowadziła innych dowodów, poprzestając na wytknięciu organowi błędu polegającego na zaniechaniu uzupełnienia dowodu poprzez przesłuchanie psychologa (M. J.) na okoliczność stwierdzenia braku przeciwskazań psychologicznych po stronie Skarżącej do kierowania pojazdem w zakresie prawa jazdy kategorii B. Odnosząc się do braków w treści orzeczenia przedstawionego przez Skarżącą, należy zwrócić uwagę, że rubryka "termin ważności orzeczenia psychologicznego" podlega wypełnieniu poprzez wskazanie daty. Jednakże następuje to jedynie w odniesieniu do orzeczenia o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w przepisach prawa, tj. art. 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Analiza treści powołanych przepisów wskazuje jednoznacznie, że uzupełnienie rubryki z terminem ważności orzeczenia, czy to psychologicznego, czy to zdrowotnego, odnosi się wyłącznie do orzeczenia stwierdzającego "brak przeciwwskazań". Dokonując więc oceny przedłożonego przez Skarżącą orzeczenia psychologicznego, choć jest ono dotknięte brakami, można uznać je za orzeczenie stwierdzające brak przeciwskazań do prowadzenia pojazdów. Jednakże wnikliwa analiza podstawy prawnej wydania ww. orzeczenia nie pozwala na jednoznaczne ustalenia, na podstawie jakiego przepisu u.k.p. zostało ono wydane. Nie pozwala na to sposób skreślenia przepisów art. 82 u.k.p. Tylko domyślać się można, że chodzi tu o art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p. Zdaniem Sądu, całościowa ocena orzeczenia z [...] lipca 2019 r. nie wpływa jednak na prawidłowość decyzji zarówno organu I instancji, jak i organu odwoławczego, co zostanie szczegółowo wyjaśnione w dalszej części rozważań. Sąd podziela pogląd wyrażony już wielokrotnie w wyrokach sądów administracyjnych, że sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p., co oznacza, że wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie, co do zasadności wydania takiej decyzji. Z tego też względu, przedstawione przez Skarżącą wraz z odwołaniem orzeczenie innego uprawnionego psychologa z [...] lipca 2019 r., nie mogło być przez organ odwoławczy uwzględnione, jako że zostało ono wydane z pominięciem trybu określonego w ustawie. Z analizy materiału dowodowego sprawy wynika, że organ skierował Skarżącą na badanie psychologiczne. Skarżąca zgłosiła się na badanie, co potwierdzone zostało orzeczeniem z [...] października 2019 r. Orzeczenie to zostało włączone do materiału dowodowego sprawy i stanowiło podstawę rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że jakiekolwiek inne orzeczenie psychologiczne, choćby wydane wcześniej, lecz poza obowiązującym trybem, nie może wpływać na rozstrzygnięcie organu, którego decyzja ma charakter związany. Kwestia związania decyzji organu została już obszernie wyjaśniona. Dodatkowo Sąd stwierdza, że orzeczenie z [...] lipca 2019 r. nie podlegało analizie w toku postępowania dowodowego prowadzonego przez organ I instancji, bowiem dowód ten nie był temu organowi znany (orzeczenie załączono dopiero do odwołania od decyzji organu I instancji). Powyższe także nie ma jednak wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Odnosząc się zatem do zarzutów skargi należy stwierdzić, że brak było podstaw do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego obejmującego przesłuchanie psychologa, który wydał orzeczenie z [...] lipca 2019 r., na okoliczność stwierdzenia braku przeciwskazań do prowadzenia pojazdu. Organ dysponował bowiem ostatecznym orzeczeniem psychologicznym i na nim oparł rozstrzygnięcie. Tym samym nie doszło w sprawie do naruszenia art. 76 § 2, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., w zakresie odmowy wiarygodności orzeczeniu psychologicznemu z [...] lipca 2019 r. Ponadto organ nie był zobowiązany ponownie kierować Skarżącej na badania psychologiczne wobec rzekomej sprzeczności pomiędzy przedłożonym w toku postępowania orzeczeniem psychologicznym, a znajdującym się w aktach sprawy orzeczeniem z [...] października 2019 r. Za słusznością postępowania organu odwoławczego przemawia kompletny materiał dowodowy. Sąd ponownie podkreśla, iż związany charakter decyzji organu w zakresie cofnięcia uprawnień, poprzez uzależnienie wyniku rozstrzygnięcia od treści ostatecznego orzeczenia psychologicznego wydanego w toku postępowania administracyjnego, a stwierdzającego istnienie przeciwskazań do prowadzenia pojazdów jest w niniejszej sprawie przesądzający. Skarżąca nie wystąpiła bowiem z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego, więc orzeczenie z [...] października 2019 r. jako ostateczne wiązało organ administracji. Skarżąca nie przedstawiła bowiem okoliczności związanych z wydaniem konkurencyjnego orzeczenia, czy też wyjaśnień w zakresie rezygnacji z wniosku o ponowne badanie psychologiczne w trybie art. 84 ust. 2 i 3 u.k.p. Skarżąca nie zdołała także w toku postępowania zakwestionować mocy dowodowej dokumentu urzędowego, jakim jest w niniejszej sprawie ostateczne orzeczenie psychologiczne. Wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.