Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I C 150/23

Common courts2024-04-18
Case number
I C 150/23
Judgment date
2024-04-18
Type
SENTENCE

Judges

Karolina Malinowska-Krutul (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 150/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 kwietnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie I Wydział Cywilny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca</strong> – sędzia Karolina Malinowska - Krutul</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> – Kinga Dzieniszewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. w Zambrowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa J. P. <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko Województwu <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o ustalenie</p> <p>I. ustala, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonej jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span> o powierzchni <span class="anon-block">(...)</span> m<sup> <!-- -->2 </sup>, stanowiącej własność Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, wynosi :</p> <p>- w roku 2023 – 5627,32 (pięć tysięcy sześćset dwadzieścia siedem i 32/100) złotych</p> <p>- w roku 2024 – 13.088,66 (trzynaście tysięcy osiemdziesiąt osiem i 66/100) złotych</p> <p>- począwszy od 1 stycznia 2025 r. i w latach kolejnych – 20.550,00 (dwadzieścia tysięcy pięćset pięćdziesiąt i 00/100) złotych;</p> <p>II. w pozostałym zakresie powództwo oddala;</p> <p>III. nakazuje pobrać od powoda J. P. <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zambrowie kwotę 3889,14 (trzy tysiące osiemset osiemdziesiąt dziewięć i 14/100) złotych tytułem nieuiszczonych wydatków sądowych ;</p> <p>IV. zasądza od powoda J. P. <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz pozwanego Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> kwotę 3617,00 (trzy tysiące sześćset siedemnaście i 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt I C 150/23</p> <p> <strong> <!-- -->UZASADNIENIE</strong> <br/> <strong> <!-- -->wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 18 kwietnia 2024 r.</strong> </p> <p>Województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, reprezentowane w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 25 maja 2023 r. złożyło sprzeciw od orzeczenia SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. wydanego w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> uznającego wypowiedzenie Zarządu Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 1 grudnia 2022 roku dotychczasowej wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> o pow.<span class="anon-block">(...)</span> m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, za bezskuteczne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił , co następuje : </strong> </p> <p>Nieruchomość położona w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, oznaczona w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> (obrębu <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Z.</span>) o powierzchni <span class="anon-block">(...)</span> m<sup> <!-- -->2</sup>, zapisana w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span>, prowadzonej przez Sąd Rejonowy Zambrowie, V Wydział Ksiąg Wieczystych, stanowi własność Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> (<em> <!-- -->bezsporne; k. 4 – decyzja z dnia 2 kwietnia 2012 r., akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span>; <span class="anon-block">KW (...)</span>). </em> </p> <p>Decyzją z dnia 9 lipca 1992 roku Wojewoda <span class="anon-block"> (...)</span> stwierdził nabycie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu z dniem 5 grudnia 1990 roku przez <span class="anon-block"> (...)</span>, ustalając okres użytkowania wieczystego na 99 lat. Obecnie użytkownikiem wieczystym przedmiotowego gruntu jest <span class="anon-block"> spółka (...)</span>.P.<span class="anon-block"> (...)</span> sp. j. <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span>, która nabyła prawo użytkowania tego gruntu na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 9 września 2016 r. <em> <!-- -->(bezsporne; k. 3 – decyzja z dnia 9 lipca 1992 r., k. 30 – wypis z rejestru gruntów, akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span>; <span class="anon-block">KW (...)</span>).</em> </p> <p>Dotychczasowa opłata z tytułu użytkowania wieczystego ww. gruntu wynosi 2.813,66 zł. Wysokość tejże opłaty została ustanowiona w oparciu o wartość gruntu ustaloną na podstawie pisma Kierownika Urzędu Rejonowego w <span class="anon-block">Z.</span> z dnia 7 sierpnia 1996 r. oraz stawki procentowej wynoszącej 3% ceny gruntu (<em> <!-- -->bezsporne).</em> </p> <p>Zarząd Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 29 listopada 2022 r. podjął uchwałę nr <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie wypowiedzenia dotychczasowej i ustalenia nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> <em> <!-- --> (k. 19 – uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 29 listopada 2022 r., akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span>).</em> </p> <p>W celu przeprowadzenia aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym z dnia 28 października 2022 r. wykonanym na zlecenie Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, ustalił wartość ww. gruntu na kwotę 752.263,00 zł. Na podstawie w/w operatu szacunkowego Zarząd Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dniem 1 stycznia 2023 r., ustalił nową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu, zgodnie pismem (znak: NI-I.<span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>) z dnia 1 grudnia 2022 r. o wypowiedzeniu dotychczasowej i aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu (<em> <!-- -->k. 18 – wypowiedzenie dotychczasowej i aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, k. 5-15 – operat szacunkowy, akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span>).</em> </p> <p>Powód J. P. <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> <span class="anon-block">J. T.</span> , <span class="anon-block">P. T.</span> wnioskiem z dnia 30 grudnia 2022 r. wniósł o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z dnia 1 grudnia 2022 r. z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> o pow. <span class="anon-block">(...)</span> m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, zaoferowana w wypowiedzeniu Zarządu Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 1 grudnia 2022 r. (znak: NI-II.<span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>), jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości (<em> <!-- --> k. 21 – odwołanie, akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span> </em>).</p> <p>W odpowiedzi na powyższy wniosek z dnia 18 kwietnia 2023 r. pozwane Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> wniosło o jego oddalenie (<em> <!-- -->k. 24 – pismo z dnia 18 kwietnia 2023 r., akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span> </em>).</p> <p>Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">Ł.</span> (dalej: SKO) orzeczeniem z dnia 8 maja 2023 uznało wypowiedzenie Zarządu Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 1 grudnia 2022 r. (znak NI-II.<span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>) dotychczasowej wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka ewidencyjna nr (...)</span> o pow. <span class="anon-block">(...)</span> m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, za bezskuteczne. SKO stanęło na stanowisku, że złożona Powodowi oferta Zarządu Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 1 grudnia 2022 r. polegająca na przyjęciu nowej wysokości opłaty rocznej w wysokości 22.567,89 zł, odpowiadającej 3% aktualnej wartości nieruchomości gruntowej wynoszącej 752.263,00 nie zasługuje na uwzględnienie (<em> <!-- --> k. 55-53 – orzeczenie SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 8 maja 2023 r.; akta SKO w <span class="anon-block">Ł.</span> o znaku SKO.<span class="anon-block"> (...)</span> </em>).</p> <p>Na posiedzeniu w dniu 9 października 2023 r. Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu <span class="anon-block"> (...)</span> na okoliczność wykazania wartości przedmiotowej nieruchomości na datę dokonania wypowiedzenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczystej (<em> <!-- -->k. 27 – protokół z ogłoszenia orzeczenia</em>).</p> <p>Z przedłożonego operatu szacunkowego wynika, że wartość rynkowa nieruchomości gruntowej położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, składającej się z działki o numerze nr <span class="anon-block"> (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Zambrowie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>, na datę dokonania wypowiedzenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczystej wynosiła 685.000,00 zł (<em> <!-- -->k. 37-54 – operat szacunkowy <span class="anon-block"> (...)</span> </em>).</p> <p>Pismem z dnia 17 listopada 2023 r. pełnomocnik powoda złożył zarzuty do opinii . Podniósł, iż w zakresie pkt 7 operatu dotyczącym analizy i charakterystyki rynku nieruchomości biegły wskazuje, że obejmuje analizą nieruchomości gruntowe, w tym jak się okazuje pod zabudowę mieszkaniową, co stoi w sprzeczności z §3 ust. 3 rozporządzenia Ministra <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz. U z 2023, poz. 1832). Ponadto w operacie zabrakło dokonania badania na jaki cel została nieruchomość oddana, do czego zobowiązany był biegły zgonie z treścią §42 ust. 4 rozporządzenia Ministra <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości. Zarzucano także, że w operacie analizie powinny zostać poddane nieruchomości niezabudowane przeznaczone pod usługi i to nie każde, a jedynie szczególny ich rodzaj tj. usługi kultury, co w ocenie powoda, wynika zarówno z celu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste jak również z przeznaczenia jakie wskazano w obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jak podaje powód, mając na uwadze powyższe, niedopuszczalne jest przyjęcie do analizy a następnie do wyceny nieruchomości oznaczonej nr <span class="anon-block">działki (...)</span> położonej w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdyż jest to nieruchomość przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (<em> <!-- -->k. 69-71 – zarzuty do opinii biegłego sądowego z zakresu szacowania nieruchomości <span class="anon-block">A. D. (1)</span> </em>).</p> <p>Pozwane Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> nie wnosiło uwag do operatu szacunkowego (<em> <!-- -->k. 74 – stanowisko w sprawie</em>).</p> <p>W odpowiedzi na zarzuty strony powodowej biegły sądowy przedłożył opinię uzupełniającą w której ustosunkował się do zarzutów. W zakresie zarzutu nr 1 wskazał, że dokonując wyliczenia wartości nieruchomości przyjął, że przedmiotowa nieruchomość jest usługowa, a nie mieszkalna. W zakresie zarzutu nr 2 biegły wskazał, że zastosował przepisy o których mowa w § 42 ust. 4 zdanie 2 rozporządzenia Ministra <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości z uwagi na to, że nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, że zamiast terenu <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, oddział w <span class="anon-block">B.</span>, na działce wycenianej funkcjonuje budynek galerii handlowej. W zakresie zarzutu nr 3 biegły wskazał, że rynkiem właściwym nie jest rynek właściwy dla usług kultury z powodów wskazanych zarówno w operacie szacunkowym nr <span class="anon-block"> (...)</span>, jak i w pkt 2 opinii uzupełniającej. Rynkiem właściwym rzeczowo jest rynek usług komercyjnych, a miejscowo - rynek Miasta <span class="anon-block">Z.</span> (k<em> <!-- -->. 79-80 – opinia uzupełniająca</em>).</p> <p>Wskazać należy, iż wnioski biegłego oraz jego wycena przekonały Sąd, zauważyć należy, iż są one bardzo zbliżone do wyceny dokonanej przez biegłą <span class="anon-block">J. C.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Zgodnie z art. 77 ust. 1 Ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (dalej: ugn) „wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej , z zastrzeżeniem ust. 2 i 2.a podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie…”.Ustawa przewiduje zatem możliwość dokonywania aktualizacji opłaty rocznej z urzędu lub na wniosek użytkownika wieczystego, nie częściej jednak niż raz na trzy lata. Aby ustalić, czy zachodzą przesłanki do aktualizacji opłaty rocznej, niezbędna jest wycena nieruchomości. Do ustalenia zatem okoliczności wzrostu wartości rynkowej nieruchomości, jako podstawy wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej, konieczna była wycena nieruchomości, sporządzona przez rzeczoznawcę majątkowego w formie operatu szacunkowego. Sąd – dopuścił z urzędu dowód z opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">A. D.</span> i opinię sporządzoną przez niego uznał za wiarygodną i przekonującą. Tym samym zostało wykazane, iż wartość nieruchomości uległa zmianie.</p> <p>W orzecznictwie SN i sądów powszechnych zarysowała się rozbieżność stanowisk odnośnie tego, czy sąd powinien określić w orzeczeniu kształtującym obowiązek użytkownika wieczystego z tytułu opłaty rocznej wysokość jego świadczeń w poszczególnych okresach , z uwzględnieniem regulacji zwartej w art. 77 ust. 2 a ugn. Przy czym przeważa stanowisko, że w/w regulację powinno się uwzględniać. Dlatego też tutejszy Sąd biorąc pod uwagę , że zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższała ponad dwukrotnie wysokość opłaty dotychczasowej, stosownie do art. 77 ust. 2 a ugn ustalił wysokość nowej opłaty w następujący sposób :</p> <p>- w roku 2023 – 5627,32 złotych</p> <p>- w roku 2024 – 13.088,66 złotych</p> <p>- począwszy od 1 stycznia 2025 r. i w latach kolejnych – 20.550,00 złotych.</p> <p>Zgodnie bowiem z ust. 2a ugn - w przypadku gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty rocznej, użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Opłata roczna w trzecim roku od aktualizacji jest równa kwocie wynikającej z tej aktualizacji.</p> <p>Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, opłata za użytkowanie wieczyste wynosiła dotąd 2.813,66 zł, a zatem w pierwszym roku obowiązywania nowej opłaty, która przewyższa dotychczasową wielokrotnie, obowiązuje „przejściowa” opłata stanowiąca iloczyn dwóch opłat dotychczasowych (2 x 2.813,66 zł = <span class="anon-block"> (...)</span>,32). Różnica pomiędzy nową opłatą a opłatą ustaloną za pierwszy rok po wypowiedzeniu, nazywana „nadwyżką”, wynosi 14.922,68 zł (20.550 zł –5627,32 zł). Połowa tej „nadwyżki”, czyli 7461,34 zł, podlega doliczeniu do opłaty za kolejny rok (<span class="anon-block"> (...)</span>,34 +5627,32 zł = 13088,66 zł). W trzecim roku po wypowiedzeniu opłaty przez właściciela, użytkownika wieczystego obciąża już opłata w pełnej wysokości – 20.550,00 złotych (3% od wartości gruntu czyli 3 % od 685.000,00 zł).</p> <p>Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie I i II sentencji orzeczenia .</p> <p>Mając na uwadze fakt, iż Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> tylko w nieznacznym stopniu przegrało proces , na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100 zd. 2)">zd. 2</a> Sąd obciążył kosztami procesu w całości J.P. <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> – pkt. III i IV sentencji wyroku. Nakazano pobrać kwotę 3889,14 złotych na rzecz Skarbu Państwa (w tym : nieuiszczoną opłatę od pozwu – 988 złotych, wynagrodzenie biegłego związane z opinią podstawową - 2509,62 zł k. 65, i uzupełniająca - 391,52 zł k. 90). Zasądzono też na rzecz powoda zwrot kosztów zastępstwa procesowego – 3617 złotych.</p> </div>