I OZ 742/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. M. na cztery postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SAB/Bk 45/06 i II SAB/Bk 44/06 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawach ze skarg K. M. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej postanawia: 1. na zasadzie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia zażalenia K. M. złożone w sprawach o sygn. akt I OZ 742/07, I OZ 743/07, I OZ 744/07 i I OZ 745/07 i prowadzić pod wspólnym numerem I OZ 742/07 2. uchylić zaskarżone postanowienia UZASADNIENIE Postanowieniami w liczbie czterech o sygn. akt II SAB/Bk 45/06 i II SAB/Bk 44/06 z dnia 9 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenia K. M. na postanowienia tego Sądu z dnia 12 czerwca 2007 r. Sąd stwierdził, iż zarządzeniami z dnia 19 czerwca 2007 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych zażaleń poprzez przedłożenie ich uwierzytelnionych odpisów w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Zarządzenia doręczone zostały skarżącemu w dniu 22 czerwca 2007 r., jednakże w zakreślonym terminie braki formalne zażaleń nie zostały przez stronę uzupełnione. W związku z tym Sąd I instancji postanowił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o odrzuceniu środków prawnych wniesionych przez skarżącego. Zażalenia na te postanowienia wniósł K. M., wnosząc o ich uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: z uwagi na fakt pozostawania w związku spraw wpisanych w repertorium pod sygn. akt I OZ 742/07, I OZ 743/07, I OZ 744/07 i I OZ 745/07, toczących się z zażaleń K. M. wniesionych w sprawach o sygn. akt II SAB/Bk 44/06 i II SAB/Bk 45/06, Sąd zarządził połączenie ich do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 § 2 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Rozpoznając zażalenia wniesione w sprawach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż posiadają one usprawiedliwione podstawy chociaż żalący się nie wskazał na czym polegało naruszenie prawa. Zgodnie z art. 47 § 1 powołanej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie żalący się otrzymał w dniu 22 czerwca 2007 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Strona nie wykonała wskazanego wezwania w wyznaczonym terminie, a jak wynika z akt sprawy, złożyła jedynie w dniu 25 czerwca 2007 r. pismo, w którym poinformowała, że nie posiada kopii zażaleń i wniosła o wykonanie ich przez Sąd i poświadczenie za zgodność z oryginałem. Obowiązek określony w art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów obciąża składającego pismo, jeżeli w sprawie występują jeszcze inne strony. W sprawach dotyczących przyznania prawa pomocy stroną jest jedynie osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa, gdyż tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie. Nie zachodzi zatem potrzeba żądania od strony złożenia dodatkowych odpisów dla innych stron. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienia zostały wydane z naruszeniem art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a. i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.