I SA/Wr 1458/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w L. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w La. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania należności pieniężnych budżetu państwa lub pozostałych funduszy celowych za 2009 rok postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi Spółki Akcyjnej A z siedzibą w L. (dalej: Spółka), reprezentowanej przez pełnomocnika, jest opisany w osnowie niniejszego postanowienia wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. We wnioskach i wskazaniach dotyczących usunięcia nieprawidłowości, organ kontroli skarbowej wskazał na konieczność przestrzegania regulacji wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.06.2008 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. nr 113, poz. 720) w zakresie ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej, ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) w zakresie wywiązywania się Spółki z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) w zakresie składania sprawozdania finansowego do Naczelnika Urzędu Skarbowego i ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 ze zm.) w zakresie składania sprawozdania finansowego do Krajowego Rejestru Sądowego oraz w zakresie ogłoszenia w "Monitorze Polskim B". W skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyniku kontroli w całości, jako niezgodnego z prawem. W ocenie Spółki, zaskarżony wynik kontroli nałożył na nią dodatkowe obowiązki w zakresie ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej oraz w zakresie złożenia informacji CIT-ST, CIT-ST/A. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Jego zdaniem przedmiotowy wynik kontroli na nakłada na Spółkę żadnych obowiązków w sferze badanych stosunków podatkowoprawnych. W piśmie procesowym z dnia 13 października 2011 r. Spółka ustosunkowując się do doręczonego jej odpisu odpowiedzi organu na jej skargę, podtrzymała stanowisko, że zaskarżony wynik kontroli nakłada na nią skonkretyzowane obowiązki wynikające z przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - w skrócie: "ppsa"). W świetle art. 3 § 1 i 2 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi Spółki jest wynik kontroli wydany na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b i c ustawy o kontroli skarbowej z dnia 28 września 1991 r. (t.j. w Dz. U. z 2011 r. nr 41, poz. 214 ze zm.). W myśl powołanej regulacji organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne wynikiem kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie innym niż w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym, albo gdy nieprawidłowości nie stwierdzono (lit. b) oraz, gdy kontrolowany złożył zgodnie z art. 14c ust. 2 korygującą deklarację obejmującą w całości stwierdzone nieprawidłowości (lit. c). Możliwość zaskarżenia wyniku kontroli uzależniona jest jednak od spełnienia przesłanki w postaci stwierdzenia w nim lub uznania obowiązku odnoszącego się do konkretnego podmiotu i wynikającego z przepisów prawa. Wynik kontroli będzie zatem podlegał kognicji sądu administracyjnego wyłącznie wtedy, gdy z jego treści wynika władcze nałożenie kontrolowanemu określonych obowiązków. W tej materii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 grudnia 1998 r. o sygn. akt FPS 18/98 (ONSA 1999/2/43), uznając, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na ten rodzaj czynności, ale musi się ona wiązać z ustaleniem czy dotyczy ona uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa). W konsekwencji wynik kontroli, który nie wykraczając poza granice ukształtowane przepisem art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej, wskazuje wyłącznie określone uchybienia bądź stwierdza, iż nieprawidłowości nie wystąpiły oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, iż zaskarżony wynik kontroli nie nakłada na Spółkę obowiązków w zakresie stosunków prawnopodatkowych. Wynika bowiem z niego, że we "Wnioskach i wskazaniach dotyczących usunięcia nieprawidłowości" organ kontroli skarbowej zwrócił jedynie uwagę na konieczność przestrzegania regulacji wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.06.2008 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. nr 113, poz. 720) w zakresie ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej, ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) w zakresie wywiązywania się Spółki z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) w zakresie składania sprawozdania finansowego do Naczelnika Urzędu Skarbowego i ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 ze zm.) w zakresie składania sprawozdania finansowego do Krajowego Rejestru Sądowego oraz w zakresie ogłoszenia w "Monitorze Polskim B". W ocenie Sądu, powyższe ustalenia faktyczne, również w zakresie dotyczącym ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej oraz złożenia informacji CIT-ST, nie ukształtowały nowej sytuacji prawnej Spółki. Ustalenia te dotyczą bowiem uwag organu kontroli skarbowej w zakresie konieczności przestrzegania przez Spółkę określonych przepisów i stanowią przypomnienie o obowiązkach nałożonych tymi aktami normatywnymi. Z tego względu stwierdzić należy, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zaznaczenia jednak wymaga, iż wynik kontroli wykorzystywany jest jako dowód w innym postępowaniu podatkowym, co oznacza, że kwestionowane przez Spółkę ustalenia wyniku kontroli mogą zostać wykorzystane właśnie w tymże postępowaniu. Tym samym, Spółka będzie mogła w ten sposób bronić swojego interesu prawnego. W przypadku zaś wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w następstwie takowego postępowania, zostanie ono objęte kontrolą sądu, o ile Spółka zaskarży je w odpowiednim trybie. Na koniec stwierdzić należy, iż przyjęta powyżej wykładnia przepisów ppsa w żaden sposób nie ogranicza prawa Spółki do sądu, o jakim mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu sądowego (pkt II) znalazło oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.