IV SA/Wr 766/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007r. sprawy ze skargi I. Rz. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt 4 II SA/Wr 1273/03 oddala skargę. UZASADNIENIE W skardze z dnia [...] 4 II SA/Wr 1273/03 nazwaną zażaleniem I. Rz. zażalił się na Dowódcę Jednostki Wojskowej [...] we W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2006 r. w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03. Skarżący stwierdził, że wyrok uprawomocnił się 25 kwietnia 2006 r. i jest dla niego korzystny. W wyniku tego wyroku utrzymano w mocy decyzję Nr [...] z [...] przyznającą mu dodatek stały do uposażenia zasadniczego w wysokości 18 % uposażenia bazowego. Według I. Rz. organ wojskowy II instancji, czyli Jednostka Wojskowa Nr [...] W. po uprawomocnieniu się wyroku nie spowodował wg właściwości: "- zapłaty kosztów procesu w wysokości [...] - brak zapłaty do dnia wniesienia skargi należności finansowych wynikających z utrzymania w mocy Decyzji Nr [...], przez podległy Oddział Gospodarczy tj. Jednostkę Wojskową Nr [...] w P.". Dodał, że władze wojskowe naraziły go na dodatkowe koszty w wysokości [...] w związku z przesłaniem dokumentów poświadczających posiadanie przez niego klasy specjalisty wojskowego uzależniając wypłatę dodatku i odsetek ustawowych i w dalszym ciągu przeprowadzając postępowanie "orzekająco-wyjaśniajce", tym samym blokując wypłatę świadczenia pieniężnego o które wnosił. Działanie to jest nieprawne, powoduje dalszą zwłokę w wypłacie należnego uposażenia. Opóźnienie w wypłacie wynosi 2 miesiące - liczone od dnia otrzymania wyroku i wskazania numeru konta. Wniósł by Sąd spowodował, aby organ wojskowy i reprezentujący go Dowódca Jednostki Wojskowej [...] we W. i podległy mu organ - Dowódca Jednostki Wojskowej [...] P. wywiązały się z obowiązku wypłaty należnego wynagrodzenia bez zbędnej zwłoki lub ewentualne wskazanie dalszej drogi postępowania i podjęcia stosownych kroków. Wniósł również o zwrot kosztów ponoszonych z tytułu nadania żądanych i potwierdzonych dokumentów - szczegółowo wykazanych w skardze. W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] we W. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że na skutek przekształceń organizacyjnej struktury wojska zmieniono przed wydaniem wyroku w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03 - od [...] służbową podległość Jednostki Wojskowej [...] w P., wyłączając tą podległość Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] i podporządkowując ją bezpośrednio Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w P. - na mocy pkt 5 ppkt 7c rozkazu Dowódcy Sił Powietrznych nr [...] z [...] w sprawie zmian organizacyjnych w jednostkach Sił Powietrznych. Tym samym Jednostka Wojskowa Nr [...] nie jest organem właściwym do wykonania przedmiotowego wyroku i sprawę w tym zakresie przekazała do rozpoznania jednostce właściwej - Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. - postanowieniem z dnia [...] Nr [...]. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. po doręczeniu odpisu skargi wniósł o oddalenie skargi. Zarzucił, że wskazana w skardze decyzja Nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa - dlatego też Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. (po reorganizacji w Siłach Powietrznych jako organ właściwy - organ II instancji nad Jednostką Wojskową Nr [...] w P.) stwierdził nieważność wyżej wymienionej decyzji z [...]. Decyzja w tym przedmiocie zapadła [...]. Jednakże organ finansowy Jednostki Wojskowej [...] w P. wypłacił skarżącemu należność finansową z tytułu posiadania klasy w wysokości [...] zł za okres od uzyskania tej klasy do chwili stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...]. Wypłacone też zostały koszty postępowania i należność z tego tytułu została przesłana na adres domowy skarżącego. Wskazał również, że pozostałe roszczenia strony nie zasługują na uwzględnienie gdyż dotyczą one kosztów poniesionych przez zainteresowanego w wyniku prowadzonej korespondencji z J.W. [...] w P., do której to pomimo ich istnienia w/w nie wystąpił o ich zwrot. Wobec tego podnoszenie tych roszczeń w zażaleniu bez zwrócenia się o ich zwrot do organu wojskowego a jedynie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest bezzasadne i pomija właściwy w tej sprawie organ wojskowy. W piśmie z dnia [...] skarżący, podtrzymując swoje stanowisko przyznał fakt wypłaty wskazanych w odpowiedzi na skargę kwot. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03. Podstawę prawną do rozpoznania stanowi art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) stanowi on w § 1 iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wydaniu wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu powyższego wynika, że ochrona prawna z powyższego przepisu przysługuje w ściśle określonych sytuacjach a to niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Treść skargi wskazywałby na zaistnienie sytuacji określonej jako druga. Wobec treści zarzutów, zawartych w skardze niezbędne jest zbadanie treści wyroku i decyzji, które były przedmiotem kontroli sądu i ocena czy wyrok podlega wykonaniu, w jakim zakresie i ewentualnie czy i w jakim zakresie organ jest bezczynny. W ocenie Sądu należy uznać, że skargę poprzedziło wezwanie do usunięcia naruszenia i funkcję wezwania spełnia pismo skarżącego do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] - z dnia [...]. Wskazany w skardze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03 z dnia 22 lutego 2006 r. zapadł na skutek skargi I. Rz. na Decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania z dniem [...] prawa do dodatku za pierwszą klasę klasyfikacyjną. W wyroku tym Sąd : I stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie objętym pkt 1 II stwierdził, że zaskarżona decyzja w zakresie pkt 1 nie może być wykonana III zasądził od Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. na rzecz I. Rz. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sentencja zaskarżonej przez I. Rz. decyzji będącej przedmiotem kontroli objęta wydanym wcześniej wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2003 r. brzmiała : uchylam w całości: "1) decyzję nr [...] z dnia [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] oraz 2) zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji, umarzając postępowanie organu I instancji". Decyzja organu I Instancji to Decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w P. z dnia [...] Nr [...] i jej sentencja brzmi: " 1. stwierdzam posiadanie pierwszej klasy klasyfikacyjnej (SW nr [...]) 2. nie przyznaję dodatku za pierwszą klasę klasyfikacyjną z dniem [...] na podstawie § 25 ust. 1 Rozporządzenia." Wymieniona w powołanym przez skarżącego wyroku decyzja Nr [...] z dnia [...] została wydana przez Dowódcę Jednostki Wojskowej [...] w P. Stanowiła ona : " przyznaję (I. Rz. ) z dniem [...] dodatki do uposażenia zasadniczego w wysokości : 1. klasę klasyfikacyjną - 18 % uposażenia bazowego - płatne miesięcznie z góry, w terminach płatności uposażenia zasadniczego, Decyzja obowiązuje w okresie pełnienia służby wojskowej w JW [...] P.". Wydane wyżej decyzje i wyrok znajdują się w aktach sprawy 4 II SA/Wr 1273/03, dołączonej do akt niniejszej sprawy. Ich treść sąd powołał korzystając z akt sprawy 4 II SA/Wr 1273/03. Analiza wyroku zapadłego w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03 oraz wymienionych w nim decyzji daje podstawę do stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności wymienione w powołanym wyżej art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym. Wyrok z dnia 22 lutego 2006 r. wydany w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03 nie był wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność, nie uchylił i nie stwierdził nieważność aktu w wyniku których organ miał wykonać wyrok lub załatwić sprawę. Wyrok ten nie miał cech wykonalności w rozumieniu art. 154 kpa. W wyniku jego wydania organ nie był zobowiązany do wydania jakiegokolwiek aktu lub załatwienia sprawy. Miał on bowiem w części charakter kasacyjny, w części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W punkcie 1) stwierdził nieważność decyzji Dowódcy Jednostki Wojska [...] z dnia [...] Nr [...] w pkt 1 - pkt 1 zaś uchylał w całości decyzję nr [...] z dnia [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...]. Po wyroku zatem powstał następujący stan prawny - jak podniósł skarżący zaczęła funkcjonować w obrocie decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w P., pozostałe punkty Decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] (poza ...) Sąd pozostawił w mocy zatem - (w oparciu (o pkt 2) Decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] została uchylona decyzją organu I instancji, czyli decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w P. z dnia [...] Nr [...] a postępowanie organu I instancji umorzono. Zatem przestała funkcjonować w obrocie "zniknęła-przekreślono" decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w P. z dnia [...] Nr [...]. Nie miała ona zresztą cech wykonalności. Powtórzyć jeszcze raz należy, iż w wyniku wydania wyroku z dnia 22 lutego 2006 r. organy nie zostały zobowiązane do wydania jakiegokolwiek aktu lub wykonania czynności. Nie jest związana integralnie z powyższym wyrokiem zawarta w uzasadnieniu wskazówka Sądu stwierdzająca, że decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej NR [...] w P. z dnia [...] nr [...] wydana została bez podstawy prawnej - zatem powinna być stwierdzona nieważność tej decyzji. Jest to odrębna sprawa, która może i jak wynika z pism stron została załatwiona w odrębnym postępowaniu. Wyrok z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie 4 II SA/Wr 1273/03 w pkt II stwierdził, że zaskarżona decyzja w zakresie pkt 1 nie może być wykonana. Postanowienie to ma charakter porządkowy i wynika z treści art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Punkt III wyroku stanowi, że Sąd zasądza od Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. na rzecz I. Rz. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Oczywistym jest, że pkt ten jest częścią orzeczenia, które podlega wykonaniu ale nie po myśli art. 154 ustawy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ale w drodze egzekucji administracyjnej. Na marginesie dodać należy, że należne koszty sądowe wraz z odsetkami zostały skarżącemu wypłacone w toku niniejszego postępowania - co potwierdził skarżący w piśmie z dnia [...]. Reasumując należy stwierdzić, że skarżący nie miał podstaw do żądania wykonania opisanego wyroku z dnia 22 lutego 2006 r. a faktycznie żądał realizacji decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w P. z dnia [...] nr [...]. Pomijając już kwestię ważności tej decyzji i zasadności funkcjonowania jej w obrocie prawnym - kwestia ta mogła i jest przedmiotem odrębnego postępowania - Sąd nie dysponuje, nie został wyposażony w środki przymusu zmuszające do wykonania decyzji. Dodać też należy, że nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu orzekającego żądania finansowe, o których mowa w skardze i w dalszych pismach skarżącego. Kognicja sądów administracyjnych została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) i sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami, jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem w sprawach wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Przepisy wyżej wymienione wykluczają kognicję Sądu w zakresie nakazania wypłaty orzeczonych kwot. Zatem skargę jako niezasadną należało po myśli art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalić.