IV SA/Wr 518/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] odmówił W. W. (dalej jako strona lub skarżący) potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Z akt sprawy wynika, że decyzja ta została doręczona pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu [...] września 2018 r. W dniu [...] listopada 2018 r. strona nadała w placówce pocztowej skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Do wniosku załączono m.in. kserokopię skierowania do szpitala psychiatrycznego datowanego na dzień [...] października 2018 r. oraz receptę medyczną wystawioną w dniu [...] października 2018 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że z przyczyn od siebie niezależnych nie mógł zredagować i złożyć skargi w terminie, tj. w dniu [...] października 2018 r., ze względu na swój stan zdrowia psychicznego, który uległ znacznemu pogorszeniu. Skarżący podkreślił, że z tego powodu został w dniu [...] października 2018 r. skierowany do szpitala psychiatrycznego, przede wszystkim w celu rozpoznania właściwego schorzenia, którym - zgodnie z diagnozą innego lekarza psychiatry, niż kierującego go do szpitala - jest ciężka depresja. Skarżący podniósł, że ww. choroba uniemożliwiła mu dotrzymanie terminu do wniesienia skargi i dopiero teraz - od kilku dni - na skutek zapisania mu stosownych leków antydepresyjnych, jego stan uległ poprawie na tyle, że był on w stanie sporządzić skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Końcowo skarżący zaznaczył, że jest osobą samotną i nie posiada środków na opłacenie pełnomocnika, bądź pomocy ze strony innych osób, w związku z czym niemożliwym było wyręczenie się przez niego inną osobą, która mogłaby sporządzić skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie przedmiotowego wniosku w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, z jednoczesnym dokonaniem czynności, której nie dokonał w terminie oraz uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 u.p.p.s.a.). W sprawie bezspornym jest, że strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Nie budzi też większych wątpliwości Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 u.p.p.s.a. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika bowiem, że stan zdrowia psychicznego skarżącego ulega poprawie sukcesywnie - dopiero na kilka dni przed dniem wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podkreślenia wymaga, że w załączeniu do wniosku skarżący przedłożył kserokopię skierowania do szpitala psychiatrycznego, wystawione w dniu [...] października 2018 r. przez lekarza specjalistę psychiatrii, oraz kserokopię recepty wystawionej przez innego specjalistę psychiatrę w dniu [...] października 2018 r. na leki antydepresyjne. Wraz z wnioskiem skarżący dopełnił wymogu dokonania czynności, której nie dokonał w terminie, tj. wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Co do meritum wniosku Sąd stwierdza, że wyjaśnienia skarżącego wystarczająco uprawdopodabniają, że mógł on uchybić terminowi bez swojej winy. Sąd pragnie zaznaczyć, że strona nie była zobowiązana we wniosku o przywrócenie terminu do udowodnienia okoliczności wskazujących na brak swojej winy, lecz jedynie do uprawdopodobnienia tych okoliczności. Jak wskazał natomiast skarżący, cierpi on na chorobę psychiczną, co uprawdopodobnił przedłożeniem kserokopii skierowania do szpitala psychiatrycznego z rozpoznaniem "uporczywe zaburzenia urojeniowe" (bez znaczenia jest tutaj okoliczność, czy w terminie ważności tego skierowania, tj. w ciągu 14- stu dni od jego wystawienia, zgłosił się do takiej placówki medycznej), a także kserokopii recepty lekarskiej na leki depresyjne, które - w założeniu - zaczynają działać dopiero po pewnym czasie (nawet po kilku tygodniach) od ich zażycia. W ocenie Sądu, z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, że wskazane dolegliwości mają z reguły charakter długotrwały i mogą powodować - w różnym stopniu - zaburzenia w postrzeganiu rzeczywistości i niemożność świadomego kontrolowania przebiegu istotnych czynności faktycznoprawnych, w tym również terminowego sporządzenia pisma procesowego. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i dlatego, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 89 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.