I SA/Go 860/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2007 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych , podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...]. UZASADNIENIE Skarżący [...] wraz ze skargą , w jednym piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2007 r. , wniósł o wstrzymanie wykonania wydanych w spraiw decyzji obu instancji . W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżący podniósł , że skarżone decyzje mają "charakter fiskalnego obciążenia strony" i z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową skarżącego w pełni uzasadnione jest żądanie wstrzymania. Skarżący podał , że jest starszą osobą , utrzymującą się z emerytury , przewlekle chorą , pozostającą pod stałą wielospecjalistyczną opieką lekarzy . Twierdził przy tym , że wykonanie zaskarżonych decyzji pozbawi go środków do życia i spowoduje znaczny uszczerbek dla utrzymania koniecznego. Ponadto skarżący argumentował , iż w jego ocenie wskazane w skardze nieprawidłowości , jakich dopuścił się organ celny powinny spowodować uchylenie zaskarżonych decyzji , jednak do czasu rozpatrzenia merytorycznych zarzutów przez Sąd , zasadne byłoby wstrzymanie ich wykonania, bowiem ono spowoduje "daleko idące ujemne konsekwencje" dla strony i pozbawi ją środków do życia. Skarżący przedstawił też zestawienie nazwane strukturą miesięcznych wydatków , których suma wynosi około 2500 zł , stanowiąc według oświadczenia skarżącego 75 % realnego dochodu. W końcu jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu skarżący podał informacje o swojej aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej , podkreślając, że posiadanie samochodu jest niezbędne. Sąd zważył : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , zwanej dalej P.p.s.a. , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu , niemniej należy zwrócić uwagę , że cytowany przepis określa, na zasadzie wyłączności, następujące powody wstrzymania tego wykonania: jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej , aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania . Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie , odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony , wprowadzonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od zasady wskazanej na wstępie zważeń , wynikającej z art. 61 § 1 ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie w pełni go podziela. W świetle powyższego należy też stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja strony skarżącej dodatkowo zasadza się na twierdzeniach , iż zaskarżone decyzje organu celnego wydane zostały nieprawidłowo, z naruszeniem przepisów prawa , a te okoliczności w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy do zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym ochrony , o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. O merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzygnie bowiem po jej rozpoznaniu , natomiast niniejsze postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. , sygn. FZ 136/04). Nie jest przy tym uzasadnione przyjęcie , że zapłata należności celnych ustalonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia , w przypadku wzruszenia decyzji , na podstawie której należności te zostaną wyegzekwowane . Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową , rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego i co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody . Nawet wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie do egzekucji należności pieniężnych , realizowanej zgodnie z zasadami i trybem określonymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , gdzie zobowiązany ma zagwarantowane odpowiednie środki ochrony prawnej. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie nie wskazał żadnych konkretnych zindywidualizowanych okoliczności , uzasadniających ten wniosek . Powoływanie się natomiast na okoliczności związane z sytuacją majątkową , rodzinną i osobistą oraz wskazywanie na mogące wystąpić zagrożenie bytu rodziny skarżącego przez uszczerbek utrzymania koniecznego bardziej przystaje do postępowania o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów , przyznanie pełnomocnika z urzędu), niż do przedmiotu niniejszej sprawy. Powoływanie się na takie okoliczności nie może być zatem uznane za wykazanie przez wnioskodawcę , iż wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cyt. przepisów art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając zatem na względzie , że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek umożliwiających Sądowi zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.