II SA/Go 246/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na decyzję Starosty z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej W.P. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W.P., reprezentowany przez pełnomocnika J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, doprecyzowaną pismem z dnia [...] lipca 2022 r. na decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2021 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla E.G. na budowę komina dobudowanego do budynku mieszkalnego z dwoma lokalami mieszkalnymi na działce nr ewid. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". Zgodnie z omówioną wyżej zasadą dwuinstancyjności postępowania zważyć należy, iż stosownie do art. 127 § 1 i 2 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako k.p.a.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. W przedmiotowej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wystąpił ze skargą na decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2021 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla E.G. na budowę komina dobudowanego do budynku mieszkalnego z dwoma lokalami mieszkalnymi na działce nr ewid. [...]. Od decyzji tej skarżący powinien wnieść zatem odwołanie do organu wyższego stopnia zgodnie z pouczeniem, tj. do Wojewody. W przedmiotowej sprawie skarżący wprawdzie wniósł odwołanie do Wojewody, który postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r., znak [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednakże w skardze i piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. precyzującym przedmiot zaskarżenia (k. 35 akt sądowych) skarżący określił, że zaskarża decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2021 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a więc w istocie decyzję organu I instancji. W przypadku zaś decyzji wydanej przez organ I instancji stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a jedynie odwołanie rozpatrywane w odwoławczym postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy, decyzja organu I instancji, która nie ma waloru ostateczności może być weryfikowana wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego, a nie w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, wniesioną przez W.P. skargę należy uznać za niedopuszczalną, która w związku z tym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi, Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.