I FZ 169/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Niezgódka - Medek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. sp. z o.o. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 28/06 w zakresie odmowy przywrócenia terminu w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2001 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 28/06, mocą którego oddalono wniosek R. sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że strona nie wniosła sprzeciwu w terminie, czego skutkiem było wezwanie jej do uiszczenia wpisu w tej sprawie. Pismami z dnia 11 lipca i 17 września 2006 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, gdyż doręczone jej postanowienie w przedmiocie prawa pomocy uległo zniszczeniu i jest nieczytelne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powoławszy się na art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. - stwierdził, że wniosek nie jest zasadny, gdyż poza ogólnikowym stwierdzeniem o zniszczeniu odpisu postanowienia, bez podania okoliczności, w których to nastąpiło, nie został uzasadniony, a więc strona nie wykazała braku winy w przekroczeniu terminu. Sąd podkreślił, że spółka nie jest w tej sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, więc sprzeciw nie musiał być uzasadniony. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wskazała, że zaginięcie postanowienia nastąpiło w trakcie przeprowadzki spółki i było prawdopodobnie wynikiem panującego wówczas chaosu. Skarżąca zasugerowała także, że utrata odpisu mogła być wynikiem zaniedbania pracownika spółki, za co ta nie powinna ponosić odpowiedzialności, zwłaszcza z uwagi na poważne konsekwencje procesowe przekroczenia terminu. Dodała, że niezwłocznie po odebraniu ponownego wezwania do uiszczenia wpisu w tej sprawie podjęła kroki niezbędne do uzyskania nowego odpisu, celem wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak stanowi art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Z powyższego przepisu wynika, iż konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności. Wszelkie zaniedbania grożą poważnymi konsekwencjami, często niemożliwymi do zniwelowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym strona nie wykazała się należytą starannością przy prowadzeniu swoich spraw, co musiało skutkować oddaleniem jej wniosku o przywrócenie terminu przez Sąd pierwszej instancji. Fakt zagubienia odpisu postanowienia, z uwagi na jego niewłaściwe zabezpieczenie podczas przeprowadzki, nie jest bowiem niezależnym od strony zdarzeniem losowym, a zdarzeniem będącym efektem zaniedbania, które wyklucza stwierdzenie braku winy po stronie spółki. Pozostałe okoliczności, na które powołuje się skarżąca, tj. czynności podejmowane w efekcie wezwania jej do uiszczenia wpisu po uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, nie mają dla sprawy znaczenia. Przedmiotem oceny Sądu nie jest bowiem ogólna staranność strony w prowadzeniu całej sprawy, ale staranność świadcząca o braku winy w niedokonaniu w terminie konkretnej czynności. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zażalenie jako bezzasadne oddalić.