II SA/Gl 809/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy, wydaną w wyniku wznowienia postępowania, decyzję Starosty [...] (dalej: Starosta) z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] r. w sprawie wydania prawa jazdy kat. B oraz odmowy wydania prawa jazdy kat. B. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Postępowanie wznowieniowe było prowadzone w wyniku sprzeciwu Prokuratora Rejonowego [...] w G. z dnia [...] r. Uchylając decyzję z dnia [...]. o wydaniu A. F. prawa jazdy kat. B oraz odmawiając wydania uprawnień do kierowania pojazdami Starosta uznał, iż decyzja przyznająca to uprawnienie z dnia [...] r. została wydana w oparciu o fałszywy dowód w postaci zaświadczenia nr [...], potwierdzającego niezgodnie z prawdą ukończenie szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy. Dowód ten, istotny dla przyznania uprawnień do kierowania pojazdami, dotyczący bowiem odbycia szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych w trakcie prowadzonego kursu, przygotowującego do egzaminu, został sfałszowany, co potwierdza wyrok sądowy. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia [...]., sygn. akt [...], zmieniającym częściowo wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]. sygn. akt [...] D. P. i M. S. zostali uznani za winnych popełnienia przestępstw z art. 271 § 1 k.k. tj. m.in. tego, że D. P. w dniu 2 czerwca 2009r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. S., to jest lekarzem uprawnionym do przeprowadzania badań lekarskich osób kierujących pojazdami, prowadząc działalność gospodarczą w postaci Ośrodka Szklenia Kierowców [...] z/s w G., będąc uprawnionym do wystawienia karty przeprowadzonych zajęć teoretycznych i praktycznych kursu prawa jazdy kat. B nr [...]. poświadczył w niej nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne w ten sposób, że potwierdził swoim podpisem i pieczątką imienną fakt przeprowadzenia szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych przez M. S. jako osobę uprawnioną i uczestnictwo w tym szkoleniu A. F., podczas gdy w rzeczywistości wymieniony w szkoleniu nie uczestniczył (pkt XI); z kolei M. S. w dniu 2 czerwca 2009r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. P., prowadzącym działalność gospodarczą w postaci Ośrodka Szklenia Kierowców [...] z/s w G. poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w ten sposób, że potwierdził swoją imienną pieczątką na karcie przeprowadzonych zajęć teoretycznych i praktycznych kursu prawa jazdy kat. B nr [...] r. fakt przeprowadzenia szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych i uczestnictwo w tym szkoleniu A. F. , podczas gdy w rzeczywistości wymieniony w szkoleniu nie uczestniczył (pkt III). Od powyższej decyzji) odwołanie wniosła strona, wskazując na brak wiedzy co do uchybień, jakie miały miejsce w trakcie kursu. Jednocześnie przyznała, że nie uczestniczyła w szkoleniu z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych, natomiast ma ten temat wystarczającą wiedzę. Kolegium utrzymując decyzje pierwszoinstancyjną w mocy wskazało, że zastosowanie podstawy wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. wymaga łącznego zaistnienia trzech następujących wymogów: 1) w postępowaniu dowodowym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wystąpił fałszywy dowód, 2) sfałszowanie takiego dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, 3) fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy. W przedmiotowej sprawie wystąpił tzw. fałsz intelektualny, wyrażający się w nieprawdziwej treści dokumentu. Natomiast sam dokument, co do formy jest autentyczny i nie budzi zastrzeżeń. Konieczne jest również, aby na podstawie tych fałszywych dowodów ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. Cechę istotności będą miały te okoliczności, które dotyczą faktów prawotwórczych, tj. wpływają na określenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Kolegium zbadało, czy nie wystąpiły negatywne przesłanki z art. 146 § 1-2 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat (§ 1); nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (§ 2). W przedmiotowej sprawie negatywna przesłanka nie stanowi przeszkody uchylenia decyzji, skoro w stosunku do wady z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. nie upłynęło 10 lat od dnia doręczenia decyzji (tj. 10 marca 2011 r.). Wobec powyższego decyzję z dnia [...] r. w sprawie wydania A. F. prawa jazdy kat. B należało uchylić i wydać nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Rozpoznając wznowioną sprawę, Kolegium uznało, że nie zostały spełnione przesłanki wydania prawa jazdy. Do oceny przesłanek wydania decyzji stosować należy obowiązujący stan prawny. Kolegium wskazuje, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 341) prawo jazdy jest wydawane osobie, która m.in. odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii: Kolegium stwierdza, że w przypadku Pana A. F. weryfikacja dokumentacji zakończyła się negatywnie, gdyż ww. nie odbył szkolenia wymaganego do uzyskania prawa jazdy kategorii B - tym samym należało orzec o odmowie wydania ww. wnioskowanego prawa jazdy. Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdza, że wobec zaistnienia w przedmiotowej sprawie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz faktu, że nie upłynęło jeszcze 10 lat od dnia doręczenia decyzji o wydaniu prawa jazdy Kolegium nie mogło uwzględnić odwołania strony i podnoszonych w nim okoliczności i wydać decyzji zgodnie z oczekiwaniami strony. Odmowa wydania stronie wnioskowanego prawa jazdy jest zasadna. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. Decyzja niniejsza w myśl art. 16 § 1 k.p.a. jest ostateczna. W skardze z 4 czerwca 2020 r. A. F. , reprezentowany przez pełnomocnika, podnosi zarzuty dotyczące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1/ art. 7 i art. 77§I k.p.a. tj. nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, 2/ art. 151§ 1 pkt 2 k.p.a. w z. art. 145 § 1 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, iż zachodziły podstawy do wznowienia postępowania. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, o zasądzenie kosztów postępowania, a także o dopuszczenie dowodu z dokumentu, tj. zaświadczenia Biura Zarządu Rejonowego Polskiego Czerwonego Krzyża - na okoliczność, iż A. F. posiada wiedzę i umiejętności w zakresie udzielania pierwszej pomocy przed medycznej. Z przytoczonych przepisów wynika, że wykazanie podstawy wznowienia zaistnienia łącznie trzech przesłanek: - w postępowaniu dowodowym miało miejsce wystąpienie fałszywego dowodu; - sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, z wyjątkiem sytuacji, gdy sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego, oraz gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte wskutek przedawnienia lub innych prawnie określonych przyczyn; - fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy. Wszystkie przesłanki muszą wystąpić kumulatywnie, co oznacza, że jeżeli nawet jedna z nich nic iw stąpi- nie można mówić o zaistnieniu podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie skarżącego, organy administracji obu instancji bezzasadnie uznały, że w przedmiotowej sprawie wystąpił fałszywy dowód w postaci zaświadczenia nr [...] r. potwierdzającego niezgodnie z prawdą ukończenie przez A. F. szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy. Żaden sąd ani inny organ nie stwierdzi! prawomocnie faktu sfałszowania zaświadczenia nr [...] , które dało Staroście podstawę do udania skarżącemu prawa jazdy kat. B. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w decyzji. W szczególności, zdaniem Kolegium, fałszywość zaświadczenia nr [...] została wykazana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, tak uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] r., przyznającej uprawnienie do kierowania pojazdami (prawo jazdy kat. B) A.F., jak i odmowa przyznania uprawnień w tym zakresie znajduje pełne uzasadnienie. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż zachodziła podstawa do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a., bowiem dowód, na którego podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazał się fałszywy. Okolicznością istotną, jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, było niezgodne z prawdą potwierdzenie faktu odbycia 4 godziny szkolenia teoretycznego i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych, co z kolei stanowiło podstawę sporządzenia (wydania) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o prawo jazdy odpowiedniej kategorii osobom. Zaświadczenie takie mogło być wydane jedynie dla osoby posiadającej wiedzę i umiejętności określone w charakterystyce absolwenta kursu. Fakt nieodbycia przez skarżącego wymaganego prawem szkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych, co powinno stanowić podstawę do wydania stosowanego zaświadczenia jest niewątpliwy. Potwierdza to wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. sygn. akt [...], ale również sam skarżący. Wobec tego, jak słusznie uznało Kolegium, zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wydane przez Kierownika Ośrodka Szkolenia Kierowców [...]., w tej części szkolenia, nie odpowiadało prawdzie – było obarczone wadą w postaci fałszu intelektualnego. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 roku w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. 2005 nr 217, poz. 1834) przeprowadzenie zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzanych zajęć, po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. W § 10 tegoż rozporządzenia stwierdza się, że po ukończeniu szkolenia podstawowego lub dodatkowego kierownik ośrodka szkolenia kierowców wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o prawo jazdy odpowiedniej kategorii osobom, które m.in. posiadają wiedzę i umiejętności określone w charakterystyce absolwenta kursu. Do książki ewidencji osób szkolonych wpisuje się m.in. liczbę godzin zajęć teoretycznych i praktycznych przeprowadzonych w danym ośrodku szkolenia kierowców. W załączniku nr 3 do wymienionego aktu prawnego ustawodawca wskazał, iż absolwent kursu powinien posiadać wiadomości, umiejętności i zachowania umożliwiające bezpieczne kierowanie pojazdem, w tym co najmniej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 dawać dowód znajomości i dobrego zrozumienia zasad postępowania w razie uczestnictwa w wypadku drogowym oraz zasad udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku - lit. i). W § 3 ust. 1 lit. a) załącznika nr 3 do rozporządzenia wskazano, że liczba godzin zajęć teoretycznych i praktycznych dla każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu ustala indywidualnie instruktor, przy czym liczba godzin dla zajęć teoretycznych, nie może być mniejsza niż 30 godzin w zakresie kategorii A, Al, B, Bi, T prawa jazdy lub pozwolenia - w tym co najmniej 4 godziny szkolenia teoretycznego i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych. Natomiast fałszywość dowodu w postaci zaświadczenia o ukończeniu szkolenia potwierdza prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Na jego mocy D. P. i M. S. zostali uznani za winnych popełnienia przestępstw z art. 271 § 1 k.k. tj. m.in. tego, że D. P. w dniu 2 czerwca 2009r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. S., to jest lekarzem uprawnionym do przeprowadzania badań lekarskich osób kierujących pojazdami, prowadząc działalność gospodarczą w postaci Ośrodka Szklenia Kierowców [...] z/s w G., będąc uprawnionym do wystawienia karty przeprowadzonych zajęć teoretycznych i praktycznych kursu prawa jazdy kat. B nr [...] r. poświadczył w niej nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne w ten sposób, że potwierdził swoim podpisem i pieczątką imienną fakt przeprowadzenia szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych przez M. S. jako osobę uprawnioną i uczestnictwo w tym szkoleniu A. F., podczas gdy w rzeczywistości wymieniony w szkoleniu nie uczestniczył (pkt XI); z kolei M. S. w dniu 2 czerwca 2009r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. P., prowadzącym działalność gospodarczą w postaci Ośrodka Szklenia Kierowców [...] z/s w G. poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w ten sposób, że potwierdził swoją imienną pieczątką na karcie przeprowadzonych zajęć teoretycznych i praktycznych kursu prawa jazdy kat. B nr [...] r. fakt przeprowadzenia szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych i uczestnictwo w tym szkoleniu A. F., podczas gdy w rzeczywistości wymieniony w szkoleniu nie uczestniczył (pkt III). Stosownie do art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Wydanie nowej decyzji następuje w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie jej wydania oraz aktualny stan faktyczny, a więc inaczej niż przyjęło Kolegium. Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt. 3 ustawy o kierujących pojazdami ( t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 341) jedynym z wymogów nabycia uprawnień do kierowania pojazdami jest odbycie szkolenia wymaganego do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii, co powinno być potwierdzone stosownym zaświadczeniem. Jak wynika ze szczegółowego programu szkolenia, stanowiącego załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców ( t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1885) kandydat na kierowcę powinien odbyć szkolenie teoretyczne z zakresu udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej (poz. 3.2). Brak jest dowodu potwierdzającego odbycie takiego szkolenia przez skarżącego, a więc już z tej przyczyny należało odmówić wydania prawa jazdy kat. B. Zatem stanowisko Kolegium w tej kwestii, aczkolwiek inaczej uzasadnione, uznać trzeba za prawidłowe. W świetle poczynionych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze dotyczące w szczególności braku wykazania fałszywości dowodu w postaci zaświadczenia nr [...] . W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.