I FSK 1039/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2007 r., o sygn. akt I SA/Po 520/06 w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W dniu 25 maja 2007 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, B.P. wniosła skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Po 520/06, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i wrzesień 2001 r. oraz czerwiec i grudzień 2002 r. Skarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię oraz wniesiono o kasację rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. W piśmie zawarto zwięzłe uzasadnienie żądania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Natomiast w świetle art. 174 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Interpretacja powyższych przepisów oznacza, że autor skargi kasacyjnej powinien wskazać na konkretne przepisy prawa materialnego lub procesowego, które w jego ocenie zostały naruszone przez Sąd zaskarżanym orzeczeniem. W odniesieniu do prawa materialnego wykazać należy, na czym polegała dokonana przez Sąd I instancji ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być ich prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać konkretne przepisy tego prawa naruszone przez Sąd oraz na czym polegało uchybienie tym przepisom i dlaczego uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy zarzut naruszenia prawa musi być zawsze postawiony wyraźnie i wskazywać precyzyjnie naruszony przez Sąd przepis prawa z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych. Skarga kasacyjna będąca przedmiotem rozpoznania nie spełnia wskazanych powyżej wymogów. Zawarte w niej sformułowanie "skarżonemu wyrokowi zarzucam naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię" nie zostało doprecyzowane poprzez wskazanie jakichkolwiek przepisów prawa materialnego. Wobec stwierdzonych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 178 w związku z art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił skargę kasacyjną odrzucić.