VI SA/Wa 964/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską z uwagi na przekroczenie 30 dniowego (ustawowego) terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia Sądu został doręczony skarżącemu w dniu 31 lipca 2007 r. Pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. skarżący złożył do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż "złożona skarga została błędnie zaadresowana i przesłana do sądu, za pośrednictwem organu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji, zamiast organu drugiej instancji – Komendanta Głównego Policji. Uchybienie to było wynikiem niezawinionej pomyłki pisarskiej, która powstała przy formułowaniu treści skargi, a następnie została powielona przy adresowaniu przesyłki". Nadto dnia 29 sierpnia 2007 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od przedmiotowego postanowienia tutejszego Sądu z dnia 12 lipca 2007 r., która po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny została oddalona postanowieniem z dnia 22 listopada 2007 r. (k. 64 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W doktrynie uznaje się, że kryterium braku winy jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 334 i cyt. tam poglądy doktryny). Stanowisko to zostało zaakceptowane również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący uzasadniając brak winy w uchybieniu związanym z wniesieniem skargi po terminie podniósł, iż złożona skarga została błędnie zaadresowana i przesłana do sądu za pośrednictwem organu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji, zamiast organu drugiej instancji – Komendanta Głównego Policji, a uchybienie to było wynikiem niezawinionej pomyłki pisarskiej, która powstała przy formułowaniu treści skargi, a następnie została powielona przy adresowaniu przesyłki. Zgodnie z poglądami doktryny do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się m.in. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Z tej przyczyny uznaje się nawet, iż samo zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, albowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (sporządzenia odwołania do organu II instancji lub skargi do sądu administracyjnego) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", s. 335). W niniejszej sprawie należy uznać, iż powołane przez stronę skarżącą w złożonym wniosku powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem sam fakt wystąpienia przedstawionych w uzasadnieniu okoliczności nie może dawać podstawy do żądania przywrócenia terminu do złożenia skargi. W związku z tym należy stwierdzić, iż skarżący w swym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie dopełnił stosownych wymogów ustawowych, tj. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.