II SAB/Sz 77/20

SENTENCJA Dnia 16 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 września 2020 r., przesłanym na adres elektroniczny, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo dwukrotnego poinformowania skarżącego w dniach 14 września 2020 r. i 22 września 2020 r. o możliwości odebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego, skarżący pisma nie odebrał. W tej sytuacji doręczenie zarządzenia nastąpiło w dniu 28 września 2020 r., na podstawie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej również "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 tej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do treści art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3). Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Skarżący wniósł skargę za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, dlatego doręczenie zarządzenia nastąpiło za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ponieważ skarżący pisma nie odebrał, jego doręczenie nastąpiło w dniu 28 września 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 5 października 2020 r. Wobec nie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, mimo wezwania Sądu, skarga podlega odrzuceniu jako nie opłacona na podstawie art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy.