I SA/Wa 1297/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. P. i J. P. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 442/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. P. i J. P. sumę pieniężną w kwocie po 5000 (pięć tysięcy) złotych, dla każdej z tych osób; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. P. i J. P. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego; 5. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego A. P. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 6. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] maja 2020 r. A. P. - reprezentowany przez radcę prawnego M. C. oraz J. P. – reprezentowany przez radcę prawnego D.G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 442/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oraz ulicy [...] , ozn. hip. nr [...] , działki nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Skarżący wskazali, że Prezydent nie wykonał powołanego wyroku mimo iż termin wyznaczony przez Sąd już upłynął. Przy czym bezskuteczne pozostały wystosowane przez skarżących wezwania organu do wykonania wyroku jak również nie odniosła skutku okoliczność trzykrotnego wymierzenia organowi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie grzywien za niewykonanie wyroku z 2015 r. Wobec powyższego skarżący wnieśli o: 1) wymierzenie Prezydentowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; 2) przyznanie od Prezydenta na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej w kwocie po 10.000 zł; 3) stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; 5) rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zdaniem skarżących, wymierzenie Prezydentowi wysokiej grzywny oraz przyznanie na ich rzecz sumy pieniężnej jako zadośćuczynienia za oczekiwanie na rozpoznanie ich sprawy, zdyscyplinuje organ do załatwienia sprawy. Przemawia za tym przede wszystkim fakt, iż Sąd we wszystkich wydanych przez siebie wyrokach wskazał, iż bezczynność, której dopuścił się organ nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Uzasadniając wniosek o przyznanie na rzecz skarżących sumy pieniężnej, strony wskazały, że Wojewódzki Sąd Administracyjny już raz wyrokiem z dnia 11 października 2019r., sygn. akt I SA/Wa 1328/19, uznał za zasadne zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł. Zdaniem skarżących, skoro w ocenie Sądu zasadnym było zasądzenie kwoty pieniężnej już w październiku 2019 r., to tym bardziej po upływie kolejnych miesięcy bezczynności zasadnym jest zasądzenie kolejnej, bardziej dla organu dotkliwej sumy pieniężnej. Odpowiadając na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie, wskazując że aktualnie przed Prezydentem [...] toczy się postępowanie administracyjne w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...] oraz ul. [...] oznaczonej hip. jako [...] na podstawie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2020 r., poz. 65 ze zm.). Jednocześnie organ wskazał, iż pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. Biuro Spraw Dekretowych Urzędu [...] zwróciło się do Centrum Obsługi Podatnika o przekazanie informacji, czy był opłacany podatek rolny za powyższą nieruchomość. Dodatkowo strony pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z 4 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 442/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oraz ulicy [...] , ozn. hip. nr [...] , działki nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 442/15 zwrotnego potwierdzenia odbioru - Prezydent [...] otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 9 grudnia 2015 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał powyższego wniosku o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Istotnym dla sprawy jest również fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w już trzykrotnie orzekał w sprawienie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku z 4 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 442/15. Prawomocnym wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r., o sygn. akt I SA/Wa 222/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając bezczynność Prezydenta [...] nałożył na organ grzywnę w wysokości 2000 zł. Ponadto Sąd stwierdził, iż bezczynność w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dnia 20 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem o sygn. akt I SA/Wa 211/18, stwierdzając bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżących nałożył na organ grzywnę w wysokości 3000 zł., stwierdzając również rażące naruszenie prawa. Trzecim wyrokiem z dnia 11 października 2019 r., o sygn. akt I SA/Wa 1328/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r., nałożył na organ grzywnę w wysokości 5000 zł, jednocześnie stwierdzają, że Prezydent dopuścił się bezczynności mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd przyznał na rzecz skarżących sumę pieniężną w wysokości 2000 zł., na rzecz każdego z nich. Jak wynika z akt niniejszej sprawy do momentu orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie Prezydent nie wykonał zobowiązania nałożonego na ten organ w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 442/15. Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej jako "Ppsa", grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych w zw. z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg niniejszego postępowania odszkodowawczego w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5.000 złotych. Przy wymiarze wysokości grzywny Sąd uwzględnił, że: 1) wniosek o odszkodowanie został stosunkowo niedawno złożony (w 2013 r.), biorąc pod uwagę inne tego typu sprawy rozpoznawane przez Sąd, 2) po wyroku Sądu z 11 października 2019 r., organ podjął w sprawie czynności mające na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy odszkodowawczej i pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. Biuro Spraw Dekretowych Urzędu [...] zwróciło się do Centrum Obsługi Podatnika o przekazanie informacji, czy był opłacany podatek rolny za powyższą nieruchomość. Dodatkowo strony pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy. Ponadto biorąc pod uwagę inne tego typu sprawy rozpatrywane przez Sąd oraz to, że: 1) sprawy o odszkodowanie za przejęcie przez Państwo tzw. gruntów warszawskich mają charakter skomplikowany; 2) w organie zalega bardzo duża ilość spraw tego rodzaju i że są rozpatrywane według kolejności wpływu, co znane jest Sądowi z urzędu, Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny maksymalnej byłoby nadmierną represją. Z drugiej jednak strony należy wskazać, że z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ pomimo trzykrotnego nałożenia grzywny nadal nie wykonał wyroku Sądu z 4 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 442/15. Oznacza to, że uprzednie ukaranie organu wskazanymi wyżej grzywnami nie przyniosło żadnego skutku w kwestii rozpoznania wniosku odszkodowawczego. Wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 Ppsa ma za zadanie bowiem nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego prawomocnym wyrokiem obowiązku, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie sankcję za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Sąd zwraca uwagę, że od otrzymania prawomocnego wyroku Sądu w przedmiocie wymierzenia trzeciej grzywny do momentu orzekania przez Sąd po raz czwarty w tym przedmiocie minął prawie rok (przy uwzględnieniu zawieszenia biegu terminów procesowych w okresie od 14 marca 2020 r. do 24 maja 2020 r. na mocy regulacji tworzących szczególne rozwiązania związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19). Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta w wykonaniu wyroku Sądu z 4 września 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dodatkowo Sąd uznał za zasadne przyznanie każdemu ze skarżących od organu po 5.000 zł. tytułem sumy pieniężnej. Orzeczenie w tym zakresie jest uzasadnione tym, że w niniejszej sprawie nałożone na organ podstawowe sankcje finansowe (grzywny) oraz już raz przyznana na rzecz skarżących kwota 2000 zł. nie dały rezultatu w postaci zakończenia sprawy o odszkodowanie toczące się już prawie 5 lat. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) oraz art. 154 § 7 Ppsa (pkt 3 wyroku) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego – wpisu sądowego i kosztów działania pełnomocników (pkt 4 i 5 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U z 2018 r. poz.265). Sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 Ppsa.