I SA/Sz 1392/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W toku tego postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego tytułów wykonawczych [...]pismem z dnia 19 października 2015 r. złożył skargę na czynności egzekucyjne, w której jednocześnie zawarł wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej zwanej: "k.p.a.") oraz art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. - dalej zwanej "u.p.e.a."), odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W akcie tym zawarto pouczenie, że niniejsze postanowienie jest ostateczne oraz że nie służy na nie stronie zażalenie ani skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. [...] wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o nakazanie organowi wznowienie postępowania skarbowego. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił także, że pismem z dnia 19 października 2015 r. skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną natomiast wniosek o wznowienie postępowania podatkowego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego został złożony przez skarżącego pismem z dnia 5 listopada 2015 r. i zostanie on rozpatrzony przez organ we właściwym trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z treści powołanego przepisu wynika, że skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym służy zażalenie. Zgodnie z brzmieniem art. 17 § 1 u.p.e.a., na postanowienia wydawane w toku postępowania egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Należy podkreślić, że zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydane zostało w trybie art. 54 § 6 u.p.e.a., zgodnie z którym wniesienie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego. W przywołanej regulacji ustawodawca nie przyznał stronom postępowania egzekucyjnego uprawnień do wnoszenia zażaleń na tego typu postanowienia. W świetle powyższego stwierdzić należy, że na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, w związku ze skargą na czynności egzekucyjne, stronie nie służy zażalenie, a w konsekwencji nie służy również skarga do sądu administracyjnego (vide: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz pod red. R. Hausera i A. Skoczylasa, 7. wydanie, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2014, s. 272, i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I SA/Po 611/10, LEX nr 764188). W tym stanie sprawy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.