I FSK 970/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą A. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Go 431/05 odrzucające skargę M.M. prowadzącej działalność gosp. pod firmą A. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 15 maja 2006 roku, sygn. akt I SA/Go 431/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę M.M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze [...] z [...] lipca 2004 roku nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że zarządzeniem z 7 kwietnia 2006 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 1500,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone 7 kwietnia 2006 r., zatem termin do uzupełnienia braku kończył się 4 maja 2006 r. Skarżąca nie uiściła wpisu w tym terminie. Sąd pierwszej instancji wskazując na treść artykułu 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odrzucił nieopłaconą skargę. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną na to postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 i art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że 30 maja 2006 r. zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi załączając dowód wpłaty i argumentując, iż wcześniej nie mogła tego uczynić, ponieważ nie zostało wstrzymane wykonanie zaskarżonej decyzji i zajęto jej konta bankowe, co nie było od niej uzależnione. Ponadto skarżąca podniosła, że nieprawidłowości, na podstawie których wydano zaskarżoną decyzję organu podatkowego, wywołało przestępstwo popełnione przez pracownika skarżącej M.W., przeciwko któremu sąd tamtejszy prowadzi postępowanie karne pod sygn. akt VII K 571/04. Wynik tej sprawy (w toku) może mieć istotny wpływ na niniejszą sprawę, a zatem zdaniem skarżącej należy niniejsze postępowanie zawiesić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę kasacyjną ze względu na treść art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) można oprzeć na naruszeniu: 1) prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Poza wymaganiami przewidzianymi dla pisma w postępowaniu sądowym, stosownie do treści art. 176 p.p.s.a. powinna ona zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Są to wymagania materialne, co oznacza, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji. Podstawy skargi kasacyjnej w niej wskazane powinny określać konkretny przepis prawa materialnego lub procesowego, który został naruszony. Nie wystarczy jednak przytoczyć przepis ustawy, należy wskazać na czym polegało naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa lub właściwe zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to w związku z treścią art. 176 p.p.s.a. związanie określonymi w tej skardze podstawami i wnioskami. Sąd rozpoznający skargę kasacyjną bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kończącego w sprawie ze względu na treść art. 182 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, w takiej sytuacji stosownie do art. 182 § 3 p.p.s.a. Sąd ten orzeka w składzie jednego Sędziego. Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji nie zostało oparte na przepisach art. 86 § 1 i art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wskazanych w skardze kasacyjnej i w ogóle nie zawiera do nich odwołania. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma więc możliwości ustosunkowania się do tych zarzutów, skoro Sąd pierwszej instancji przepisów tych nie stosował, a w związku z tym nie mógł ich naruszyć w zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniu. W związku z powyższym oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ----------------------- 2