II FZ 367/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. G. o wypłacenie odszkodowania w sprawie zażalenia S. G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II FZ 367/09 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie o wydanie niezgodnego z prawem wyroku w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE S. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek ponowienia pozwu o wypłacenie wyrównania szkód za bezprawne wyłudzenie podatku drogowego od Nysy w kwocie 707.200 zł. Wskazał, że pozew ten jest prawomocny i nabrał prawa natychmiastowej wykonalności i podlega natychmiastowemu wypłaceniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek strony podlega odrzuceniu. Mając na uwadze treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. Pojecie sprawy sądowoadministracyjnej obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Z uwagi na powyższe sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. We wniosku, który skarżący wniósł do tutejszego Sądu nie wskazał decyzji, postanowienia, czynności lub innego aktu, który mógł być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Żądanie zasądzenia odszkodowania ma czysto cywilistyczny charakter. Po uchyleniu art. 153 i 160 K.p.a. żądania zapłaty odszkodowania od organów administracji publicznej (tak Skarbu Państwa, jak i jednostek samorządu terytorialnego) można zgłaszać jedynie przed sądem powszechnym w trybie art. 417 – 420 Kodeksu cywilnego, z wyjątkiem przewidzianym w art. 421 K.c. Kognicja sądów administracyjnych wymieniona wyżej nie obejmuje bowiem rozstrzygania spraw o cywilistycznym charakterze, a takimi są sprawy o odszkodowanie. Postępowanie sądowe w tych sprawach unormowane jest w art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie zaś z art. 2 K.p.c. do rozpoznania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych oraz Sąd Najwyższy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem należało postanowić jak w sentencji.