VII SAB/Wa 255/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Monika Kramek, Sędzia WSA Grzegorz Antas (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 października 2020 r. sprawy ze skargi B. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej B. C.kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z [...] stycznia 2019 r. skarżące B. C. i D. C. zarzuciły Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz. U. UE L z 2004 r., nr 46, s. 1), dalej: rozporządzenie nr 261/2004 w związku z nierozpoznaniem złożonego przez [...] Sp. z o.o. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaną przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzją z [...] listopada 2017 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 31 maja 2019 r. sygn. VII SAB/Wa 18/19 w wyniku rozpatrzenia wskazanej skargi stwierdził przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postępowania dotyczącego rozpoznania wniosku [...] sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] listopada 2017 r. znak: [...] (pkt I); stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II); umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu (pkt III). Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że znajdujące się w pkt. III orzeczenia umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego było skutkiem uwzględnienia, iż organ decyzją z [...] lutego 2019 r. znak: [...] orzekł o otrzymaniu w mocy własnej decyzji z [...] listopada 2017 r. znak: [...], a zatem podjął rozstrzygnięcie, którego opieszałe wydanie stanowiło przedmiot ponaglenia, a następnie złożonej w sprawie przez B. C. i D. C. skargi. Pismem z [...] lipca 2020 r. B. C. wystąpiła z ponagleniem w związku z przewlekłością postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie znak: [...], a następnie pismem z [...] lipca 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postępowania we wskazanej sprawie, podnosząc że do dnia złożenia ponaglenia organ nie rozpoznał wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] listopada 2017 r. znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu przedstawiając przebieg postępowania objętego sformułowanymi przez skarżącą zarzutami organ wyjaśnił, że w sprawie doszło do omyłki polegającej na nieuwzględnieniu zmiany adresu pełnomocnika skarżącej, co skutkowało wysyłką decyzji z [...] lutego 2019 r. znak: [...] na nieprawidłowy adres do korespondencji, w związku z czym przesyłka została zwrócona. Po analizie sprawy i z uwagi na brak "skutecznego wprowadzenia do obrotu ww. decyzji względem skarżącej" do pełnomocnika B. C., jak wyjaśnił Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, "została wysłana decyzja w dniu [...] września 2020 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Prawomocne osądzenie sprawy oznacza, że była już ona przedmiotem rozpoznania przed sądem administracyjnym, które zakończyło się prawomocnym orzeczeniem wywierającym ten skutek, iż sprawa ta nie może być przedmiotem ponownego postępowania sądowego toczącego się w tej samej sprawie. Tożsamość sprawy osądzonej z inną sprawą zawisłą przed sądem administracyjnym będzie mieć miejsce wówczas, gdy w sprawach tych zaistnieje tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Mając na uwadze powyższe, uwzględnić należy, że rozpatrywana skarga B.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego została wniesiona w sprawie już prawomocnie przez Sąd osądzonej. Nie budzi bowiem wątpliwości, że prawomocnym wyrokiem z 31 maja 2019 r. sygn. VII SAB/Wa 18/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowiedział się odnośnie do zasadności zarzutów sformułowanych przez skarżącą (także D. C.), których przedmiotem było przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postępowania zainicjowanego skargą B. C. na naruszenie przez przewoźnika lotniczego [...] Sp. z o.o. przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 wynikające z odstąpienia przez organ od niezwłocznego rozpoznania złożonego przez tego przewoźnika wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z [...] listopada 2017 r. znak: [...]. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego korzysta z powagi rzeczy osądzonej, wobec czego nie jest dopuszczalne ponowne rozpatrzenie złożonej przez skarżącą skargi dotyczącej tożsamego stosunku administracyjnoprawnego. Wzgląd na zakończenie postępowania wszczętego skargą na naruszenie przez [...] Sp. z o.o. przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] lutego 2019 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] listopada 2017 r. znak: [...] czyni jednocześnie poprzedzające niniejszą skargę ponaglenie (pismo z [...] lipca 2020 r.) środkiem prawnym złożonym poza tokiem postępowania, co stanowi naruszenie wymagania wynikającego z art. 53 § 2b w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 9 września 2020 r. sygn. II OSK 3732/18). Jakkolwiek w uzasadnieniu złożonej skargi reprezentujący skarżącą pełnomocnik odstąpił od jakiegokolwiek wyjaśnienia powodów ponownego złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie poddanej już kontroli legalności sprawowanej przez Sąd, to wydaje się, że odnajdować je należałoby w wadliwie dokonanych czynnościach związanych z doręczeniem stronie skarżącej decyzji z [...] lutego 2019 r. znak: [...][...]. Okoliczności tej nie może być jednakże nadawane znaczenie równoważne przyjęciu, że postępowanie prowadzone przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z wniosku przewoźnika o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] listopada 2017 r. nadal trwa, wobec czego może być względem niego formułowany zarzut przewlekłości i korespondujący z nim, co wynika z treści skargi z [...]lipca 2020 r., wniosek o "wyznaczenie organowi 14-dniowego terminu na załatwienie sprawy" (pkt 3 wniosków skargi). Niezależnie od tego, że takie żądanie i towarzysząca mu dorozumianie ocena podstaw zasadności skargi stoi w oczywistej opozycji z wiążącym procesowo rozstrzygnięciem zamieszczonym w wyroku z 31 maja 2019 r. sygn. VII SAB/Wa 18/19, w szczególności z jego pkt. III, którym zostało umorzone postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu (art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), to Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że kwestia nieprawidłowego doręczenia decyzji kończącej postępowanie w sprawie nie powinna być rozważana w inny sposób, aniżeli ten, który wynika z motywów przywołanego wyroku. Jest tak dlatego, że ocenę zgodności działania organu z prawem w tym aspekcie, który ma związek z załatwieniem sprawy przez wydanie decyzji (art. 104 § 1 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.), wyznacza data wydania decyzji, a nie jej doręczenia stronie postępowania (por. wyrok NSA z 29 grudnia 2011 r. sygn. II OSK 1920/11). Błędy popełniane przez organ w zakresie posłużenia się nieprawidłowym adresem w trakcie doręczania decyzji mogą być przedmiotem oceny prawidłowości doręczenia jako czynności wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego. W rozpatrywanej sprawie nie budzi jednakże wątpliwości fakt wprowadzenia decyzji z [...] lutego 2019 r. znak: [...] do obrotu prawnego oparty na poprawności doręczenia wskazanego rozstrzygnięcia drugiej ze stron postępowania (przewoźnikowi lotniczemu), wobec czego, nie negując wadliwości czynności procesowych mających w założeniu prowadzić do doręczenia skarżącej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, co potwierdził w odpowiedzi na skargę również sam organ, nie jest dopuszczalnym uznawanie, że w sprawie objętej niniejszą skargą stan przewlekłości rozumiany przez skarżącą jako brak niezwłocznego wydania ostatecznej decyzji rozstrzygającej o jej skardze na naruszenie przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 nadal trwał i mógł być - wbrew treści wyroku z 31 maja 2019 r. sygn. VII SAB/Wa 18/19 - sądowo potwierdzony. Kontekst wyjaśnień zamieszczonych w odpowiedzi na skargę nakazuje, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dodatkowo nadmienić, że dokonywana przez sąd administracyjny ocena tego, czy określone postępowanie administracyjne, objęte skargą, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zakończyło się wydaniem decyzji, czy też trwa, musi mieć charakter prawny oparty na posłużeniu się regulacją procesową zamieszczoną w kodeksie postępowania administracyjnego i znaczeniem, jakie powinno być tejże regulacji niespornie nadawane. Z tego punktu widzenia zastosowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego mechanizm konwalidujący wadliwe doręczenie pełnomocnikowi skarżącej decyzji z [...] lutego 2019 r. odstępujący od ponowienia czynności doręczenia, przy której tym razem organ posłużyłby się prawidłowo określonym adresem doręczenia przesyłki, na rzecz wydania nowej decyzji z 1 września 2020 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję z [...] listopada 2017 r. znak: [...] może być rozważany przez pryzmat zaistnienia przesłanki nieważności (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Wykracza to jednakże poza przedmiot niniejszego postępowania zorientowanego na zarzut, że postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 88 p.p.s.a.), a nie wadliwość obarczającą określony akt, tym bardziej, gdy jego bezpośrednia łączność z tym postępowaniem, które zostało wcześniej zakończone innym aktem, jest pozorna, albowiem opiera się wyłącznie na kodeksowym zakazie wydania decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny związany przedmiotem złożonej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.